ACV-voorzitter Marc Leemans schetst een karikaturaal beeld, vindt Karel Van Eetvelt (gedelegeerd bestuurder van UNIZO).

In de media noemde ACV-voorzitter Marc Leemans de werkgeversorganisaties "behoudsgezind" (DM 6/7) met enkel oor voor algemene lastenverlaging. De vakbonden daarentegen ... Zij blinken volgens hem uit in het lanceren van creatieve voorstellen om de crisis te bestrijden en de relance aan te zwengelen. Afgaande op de vergaderingen onder sociale partners en de uitlatingen in de media is dat op zijn minst een eigenaardige kronkel.

In een opiniestuk beschuldigt hij de werkgeversorganisatie ervan dat ze het indexdebat "als bliksemafleider" gebruiken om een meer rechtvaardige spreiding van de belastingdruk te ontwijken. Ze weigeren ook de solidarisering van de tweede pensioenpijler. "Nochtans het ei van Colombus". Sterker, als werkgeversorganisaties weigeren we zelfs loonlastverlaging, want we schieten de lastenverlaging voor de lage lonen af. Wetende hoe welvaart vandaag al herverdeeld wordt, welke stevige afspraken er rond de tweede pensioenpijler gemaakt zijn en hoeveel werkgevers daarvoor nu al neertellen, is dat een zeer zware en vooral onterechte aantijging. Volgens Marc Leemans beperken werkgevers zich tot het eisen van lastenverlaging, terwijl ze zelf geen enkele duit in het zakje doen. Profiteurs kortom. Tot zover de kennelijk "conservatieve" , inhalige werkgevers en hun spreekbuizen.

Remmen op vier wielen

Mogen wij u even de innovatie en de creativiteit bij onze vakbondscollega's schetsen? Een open, creatief gesprek over een innovatieve aanpak van de koppeling van de lonen aan de index van de levensduurte op basis van een objectieve studie van de Nationale Bank, een eerbiedwaardige instelling waarin ook de vakbonden zetelen. Antwoord van de innovatieve vakbonden: "Neen, non." Ook geen gesprek of debat daarover, laat staan een constructief overleg. "Want er is daarmee geen probleem." Wat onder de mat vegen van problemen oplevert, leert de geschiedenis helaas. Solidariseren van de tweede pensioenpijler? Wij hebben zelf al enkele jaren geleden een oproep gedaan voor een open systeem waarop ook kleine werkgevers, naar eigen draagkracht, en zelfstandigen kunnen intekenen en waar solidariteit een onderdeel van moet uitmaken. Maar laat ons ook niet vergeten dat dit debat een onderdeel is van het globaal debat over pensioenen: langer werken, niet werken en toch betaald worden minder interessant maken en beter (netto)loon naar werken. Een debat waarop de vakbonden op vier wielen remmen. Idem voor de noodzakelijke hervorming van het werkloosheidsstelsel. Verworven rechten met alle middelen betonneren. Is dat progressief? En protesteren tegen regeringsmaatregelen door te staken in onze bedrijven en het land plat te leggen? Innovatief? Het ACV erkent de noodzaak van loonlastvermindering. Voor een vakbond is dat inderdaad al een stap vooruit. Want (helaas) niet vanzelfsprekend in die kringen.

ACV roept op tot overleg onder sociale partners om zelf een relanceplan uit te werken. Helemaal akkoord. Maar om daarin te slagen zullen, willen of niet, alle taboes rond de tafel moeten sneuvelen om plaats te maken voor een open overleg op basis van feiten en cijfers. Wij zijn bereid om een open discussie te voeren over een andere spreiding van de lastendruk. Maar we blijven ook duidelijk maken dat de huidige globale lastendruk naar beneden moet. Dat zo'n oefening op de lange termijn moet gebeuren en dat je daarin revolutionaire veranderingen moet vermijden, daar moet niemand ons van overtuigen. Ook voor ondernemers is stabiliteit cruciaal. Maar open discussie daarover uit de weg gaan, leidt tot gegarandeerde achteruitgang, ook sociale achteruitgang. Daar wint niemand iets bij. Ik noteer, op basis van zijn vrije tribune, dat ACV alvast bereid is om zonder taboes aan tafel te komen. Die handschoen nemen wij graag op.