René Daniëls is de gewezen stadsbouwmeester van Antwerpen. Hij is architect-stedenbouwkundige van BURO 5 in Maastricht.

Tussen 1988 en 1991 was ik projectleider van de Kop van Zuid in Rotterdam. Ik hield me bezig met het masterplan voor dit gebied en vanuit deze ervaring heb ik deelgenomen aan de prijsvraag Stad aan de Stroom in Antwerpen. In 1997 vroeg schepen van Ruimtelijke Ordening Mieke Vogels mij projectleider te worden van het Eilandje en een visie te ontwikkelen voor de oude dokken, de Montevideowijk en de Cadixwijk. Toen deze visie in 1999 haalbaar bleek, kreeg mijn bureau de opdracht de visie te vertalen naar een masterplan. Ook werd ik in hetzelfde jaar benoemd tot stadsbouwmeester.

Tien jaar geleden ontdekte ik voor het eerst het Oosterweeltracé dat toen dwars over het Eilandje liep, over het Droogdokkeneiland wel te verstaan, een gebied dat verdient tot het werelderfgoed te behoren. Vanaf dat moment heb ik betoogd de singelontsluiting voor de stad af te maken als ontsluiting van het Eilandje tot aan de kaaien en de Oosterweelverbinding in zijn geheel op te schuiven ten noorden van het Albertkanaal. De stedelijke aansluitingen dienen zowel het Lobroekdok als het Noordkasteel te ontlasten. Ook werden er oplossingen voor boortunnels aangedragen beginnend bij het Straatsburgdok en uitkomend op de linkeroever. Deze oplossingen zijn goedkoper, veiliger en milieuvriendelijker. Ze laten de stad heel en ze komen het meest overeen met het structuurplan van Antwerpen. Voor minder geld was zelfs een extra stadsbrug over de Schelde mogelijk die in het verlengde van de binnensingel de linkeroever met Antwerpen verbindt. Er zijn dus goede en haalbare ideeën die al vele jaren bekend zijn maar waar niets mee is gedaan.

Als men mij, nu ik enige jaren afstand heb genomen van mijn prachtige Antwerpse avontuur, zou vragen wat er moet gebeuren met de Oosterweelverbinding, zou ik zeggen:

1) doorgaand verkeer hoort niet in de stad maar buiten de stad te liggen. Amsterdam en Rotterdam kampen dagelijks met files omdat de hoofdwegen binnen het stedelijk gebied zijn aangelegd. Derhalve gaat mijn eerste voorkeur naar een oplossing die gebruikmaakt van de Liefkenshoektunnel;

2) uit het structuurplan, dat ik overigens van harte ondersteun, blijkt dat het gehele gebied rondom het Albertdok in de verre toekomst het nieuwe stedelijk zakendistrict van de haven van Antwerpen kan worden. Daarom kan als variant worden overwogen de ring te sluiten via het knooppunt Ekeren en de Oosterweelsesteenweg;

3) een tunnelvariant, zoals eerder omschreven, zou als derde oplossing kunnen worden gezien.

Wat zeker niet moet is de oplossing van de Lange Wapper met de daarbij behorende knooppunten Sportpaleis en Noordkasteel. Niemand zit te wachten op een viaduct waarmee de stad in tweeën wordt gedeeld. Onder zo'n viaduct kan een nieuwe onderwereld ontstaan (zie viaduct van Merksem). Door het viaduct verdwijnt het Albertkanaal met alle overstekende viaducten uit beeld, net als het Lobroekdok en het Noordkasteel. Restaurant Het Pomphuis en het gebouw van de technische dienst voor de haven komen onder of in de schaduw te liggen van het viaduct, net als de Siberiabruggen.

Ook al zijn de pylonen van de Lange Wapper op het eerste gezicht goed vormgegeven, Antwerpen heeft recht op een betere en goedkopere oplossing met een mooie Scheldebrug als verbinding met de linkeroever als een icoon en landmark over de rivier.