Na anderhalf jaar ruziemaken heeft de regering een akkoord bereikt over het asielbeleid. Er werden duidelijke criteria vastgelegd voor de regularisatie van duizenden asielzoekers, die al jaren vaak in schrijnende omstandigheden in ons land verblijven. Tot daar het goede nieuws. Het akkoord geldt alleen voor vreemdelingen die reeds asiel hebben aangevraagd in ons land. De regering liet na criteria te bepalen voor nieuwe asielzoekers. Het is de bevoegde staatssecretaris die daarover mag oordelen. Net zoals in het verleden dreigt die situatie te leiden tot rechtsonzekerheid en tot een aanzuigeffect van nieuwe asielzoekers.

Door het akkoord verdwijnt alvast een heikel thema van de regeringsagenda. Dat is maar goed, want er wacht de regering met de opmaak van de begroting een loodzware taak. Van Rompuy II wil de begroting tegen 2015 opnieuw in evenwicht brengen. Gezien de lamentabele budgettaire toestand zal er hard gesaneerd moeten worden, anders dreigen de tekorten verder op te lopen. We weten wat dat betekent. De staatsschuld neemt toe en er komt een nieuwe rentesneeuwbal op gang: de overheid moet geld lenen om de rente op de schuld te betalen.

We hebben dat al eens meegemaakt. Begin jaren 90 bereikte de staatsschuld een piek van bijna 140 procent. Vandaag zitten we dicht in de buurt van 100 procent. En als de overheid meer schulden maakt, gaan de Belgen meer sparen, wat dan weer slecht is voor consumptie en economische groei. Een verdere ontsporing van de staatsfinanciën kunnen we missen. De overheid mag echter niet in de fout gaan door te bruusk te gaan saneren. Een begrotingstekort van ongeveer 20 miljard euro veeg je in tijden van crisis niet weg. Dat hoeft ook niet. De economie is er zo slecht aan toe dat het onverstandig zou zijn om zwaar op de rem te gaan staan. Dat zou de economie verder de dieperik in duwen.

Het wordt dit en volgend jaar zelfs een zware dobber om te vermijden dat het tekort verder oploopt. De uitgaven voor werkloosheid zullen verder stijgen, want er zullen de komende maanden nog meer mensen worden ontslagen. Ook de bankencrisis noopt de regering wellicht nog tot verder ingrijpen. Hopelijk slaat de motor van de internationale economie snel terug aan. Want we kunnen de schulden niet blijven opstapelen, anders vliegen we met zijn allen uit de bocht.

Johan Corthouts
Economieredacteur