Ook al bewijst hij graag lippendienst aan het belang van het federale niveau dat hij te allen prijze wil behouden, zoniet versterken, toch blijkt dat ook voor Elio Di Rupo het regionale niveau in de rangorde der waarden naar de eerste plaats is geklommen. Anders kun je niet verklaren waarom uitgerekend Michel Daerden nu gedumpt wordt in de regering van Herman Van Rompuy.

Dat gebeurde uitsluitend omdat Ecolo en cdH een absoluut en overigens volkomen terecht veto stelden tegen de man die in zowat alles de nefaste elementen van een nog niet uitgeroeide PS-bestuurscultuur incarneert. Daerden is geritsel op het randje, benoemingen, cliëntelisme, vriendjespolitiek en vooral een bovenmatige inname van iedere vloeistof met een noemenswaardig alcoholgehalte. Hij mag door zijn esbattementen dan al uitgegroeid zijn tot de populairste clown van Wallonië, tegelijk doet hij elke collega die het even ernstig meent met de politiek, gruwen van plaatsvervangende schaamte.

Dat hij geweerd werd uit de coalitie waarin vooral Ecolo net een breuk met die prehistorische PS-cultuur wilde maken, is dan ook niet meer dan logisch en zelfs een applausje waard. Maar dat is nog geen reden om 10 miljoen Belgen op te zadelen met een figuur die niet in staat wordt geacht 4 miljoen Walen mee te besturen. Zeker niet op een departement als Pensioenen, dat één van de belangrijkste maatschappelijke pijnpunten van de volgende jaren wordt, met budgettaire implicaties waarvan zelfs de besten in de Wetstraat niet goed weten hoe ze dat ooit opgelost gaan krijgen. En uitgerekend daar zet de PS de zatte nonkel van de familie neer. Wegens veel stemmen.

Er blijft Herman Van Rompuy echt weinig bespaard dezer dagen. Op Buitenlandse Zaken krijgt hij er Yves Leterme bij, niet meteen zijn allerbeste vriend. De deelregeringen maken hem duidelijk dat hij maar moet zien hoe hij zijn federaal budget op orde krijgt, omdat zij op die manier willen proberen een staatshervorming financieel te forceren.

En in dat groeiende vecht-federalisme kan hij nu ook op de inspirerende aanwezigheid van Michel Daerden in de ministerraad rekenen. Herman Van Rompuy wil wel eens toegeven dat hij iets boeddhistisch in zich heeft. Hij zal inderdaad een hoog zengehalte nodig hebben om niet gillend uit de Wetstraat 16 te lopen.


Yves Desmet
Politiek commentator