Bart Steenhaut is muziekredacteur van deze krant.

MIlk Inc. sluit op 5 juli op Rock Werchter de Pyramid Marquee. Rockland staat in rep en roer. De Morgen-popjournalist Bart Steenhaut niet. Hij schreef eerder dit jaar dit opiniestuk over de meest besproken naam op de affiche van Rock Werchter 2009.

Opmerkelijk hoe een eenvoudig persbericht met wat nieuwe namen voor een rockfestival - okay, hét rockfestival - zoveel consternatie uitlokte. Dat organisator Herman Schueremans Regi Penxten en zijn gevolg in de VIP-ruimte zou toelaten, tot daar aan toe. Daar lopen de BV's (en wannabe BV's, want dat soort bestaat kennelijk ook) elkaar per slot van rekening sowieso voor de voeten. Maar dat hij Milk Inc. ook een podiumplaats aanbood - een échte bovendien, als topact in de Pyramid Marquee - is kennelijk nogal wat mensen in het verkeerde keelgat geschoten.

Dat een 'platte danceact' op pensenkermissen en dorpsfeesten de tent afbreekt, daar heeft niemand problemen mee. Maar dat Milk Inc. zo'n prestigieuze slot krijgt op een van de belangrijkste rockfestivals in Europa schiet de immer politiek correcte smaakpolitie zodanig in het verkeerde keelgat dat er met het gebruikelijke gevoel voor dramatiek meteen zware woorden van stal worden gehaald. Waar zijn die handen? 'Uitverkoop', 'Verraad', 'Het begin van het einde', 'Een belediging voor de Werchterganger', 'Volgend jaar Laura Lynn'. Op één namiddag heb ik ze allemaal voorbij horen komen.

Nu, ik zou liegen mocht ik mezelf hier outen als de voorzitter van de Milk Inc.-fanclub. Au contraire, zelfs. Meer nog: in een onbewaakt moment heb ik Penxten wel eens omschreven als de Eddy Wally van de Belgische dance. Maar ik weet alvast dat ik de nacht van de vijfde juli niét voor het podium van Metallica zal staan. Omdat ik na vier dagen niet op nog méér gitaren zit te wachten, en Milk Inc. een écht alternatief biedt. Omdat de tent stampvol zal zitten met mensen die complexloos uit hun dak willen gaan op aanstekelijke, pretentieloze popmuziek. Omdat 'Walk On Water' - kan dat zomaar luidop gezegd worden in De Morgen? - een wereldnummer blijft, waarop het fantastisch meebrullen is met een glas te veel op. En zelfs nuchter, al heb ik dat niet uit eerste hand. Maar vooral omdat een Belgische popgroep die vijf keer het Sportpaleis uitverkoopt haar plaats heeft op Rock Werchter. Ook al wil Penxten voortdurend weten waar die handen zijn. En heeft hij het soort hagelwitte tanden dat in combinatie met fluorescerende blacklights wellicht een effect sorteert dat je tot nu eigenlijk alleen in spookhuizen vond.

Mocht Milk Inc. een buitenlandse groep zijn met een gelijkaardig palmares, dan had ze niet alleen al veel vroeger op Werchter gestaan, maar dan sloot ze vandaag af op het hoofdpodium. Want dance op Rock Werchter is - de naam van het evenement ten spijt - uiteraard niet nieuw. Die bres werd jaren geleden al geslagen met buitenlandse topacts als The Chemical Brothers, Underworld, Moby en Faithless die - ik ga even kort door de bocht, maar ook weer niet zo kort - vanuit dezelfde hoek komen, en waar niemand zich toen een buil aan viel.

Weg met hokjesdenken
Rock Werchter is niet meer dan een merknaam. Net zoals het Belgium Rhythm & Blues Festival, Jazz Gent en Folk Dranouter. Allemaal zijn die met de jaren steeds vaker buiten hun eigen niche gaan programmeren, en hebben ze de blik verruimd en het hokjesdenken achterwege gelaten. Ik durf te denken dat dat een pluspunt is. Want anders: wég met de electrodisco van Tiga, Lady Gaga, en de block rockin' beats van 2ManyDJ's, niet toevallig een van de acts die de laatste jaren het vaakst op Rock Werchter hebben gestaan.

Als muzikale raszuiverheid een criterium wordt moeten er in Werchter sowieso nogal wat namen geschrapt worden. Dág Seasick Steve, in dat geval. Want niet alleen maakt die vermaledijde blues, op de koop toe kan die op z'n achtenzestigste nog onmogelijk cool zijn. En wat dan met Rodrigo & Gabriela? Zinderende folk uit Mexico, maar geen enkele link met Angelsakische rock. Black Eyed Peas brengt hiphop? Schráppen, die handel. En laat dan vooral ook niemand Priscilla Ahn ontdekken, want die maakt bloedmooie country, en past dus niet op een rockfestival. Maar een festival dat zo eng programmeert, is in 2009 ten dode opgeschreven.

Bovendien: met Milk Inc. haalt Schueremans een relatief goedkope publiekstrekker in huis. Altijd meegenomen op een festivaldag die wat moeizamer loopt dan de andere drie.

Hoofdpodium
De hele discussie doet denken aan de hetze die vorig jaar in Glastonbury ontstond toen rapper Jay-Z daar aan de affiche werd toegevoegd. Noel Gallagher van Oasis vond het een schande, omdat hiphop niet thuishoorde op een rockfestival. Niettemin speelde Jay-Z er even later een concert dat vooral omwille van muzikale merites de geschiedenis in zal gaan. Ik zou wel gek zijn mocht ik voorspellen dat Milk Inc. in Werchter straks hetzelfde gaat doen. Maar dat er gefeest zal worden staat vast. Waar zijn die handen? Op de nacht van 5 juli wordt het voor de zoveelste keer een retorische vraag. En wie weet sluiten ze volgend jaar gewoon af op het hoofdpodium. Ná Metallica. Dàt zou pas een statement zijn.