'Ofwel kiest sp.a resoluut voor de oude idee van Stevaert en Vande Lanotte en verbreedt ze, waarbij ze een soort sociaal-liberale, progressieve centrumlinkse partij wordt die niet meer zeurt over de vraag of ze nu socialistisch is of niet.Of ze wordt een zuiverder socialistische partij met een linksere koers.' Met die woorden stelde politicoloog Carl Devos de sp.a - na de magere verkiezingsresultaten voor de partij - voor de keuze.Daniël Termont reageert.

In zijn commentaar op de verkiezingsuitslag van de sp.a in De Morgen van dinsdag 9 juni zegt politicoloog Carl Devos dat de partij niet moet denken dat er niets aan de hand is. "15,3 procent is een slecht resultaat. Sp.a moet voor eens en altijd kiezen tussen het loftsocialisme en het volkshuissocialisme. Daartussen schipperen levert nies op."

Ik ben het zelden oneens met de analyses van professor Carl Devos, maar dit keer slaat hij de bal mis. De ervaring in Gent leert ons dat een socialistisch beleid even goed kan aanslaan bij onze traditionele achterban als bij de meer welstellende, jonge tweeverdieners.

Ik vraag me af waarom de basisprincipes van de sp.a, die steunen op gelijke kansen voor iedereen, op solidariteit met de zwakkeren in onze samenleving, op menswaardige huisvesting, kwaliteitsvol onderwijs, een zinvolle job voor iedereen tegen een behoorlijke vergoeding, de bescherming van onze sociale zekerheid en een gezond leefmilieu, waarom die waarden minder zouden gelden voor 'loftsocialisten' dan voor 'volkshuissocialisten', om in de bedenkelijke terminologie van Devos te blijven. Wil de sp.a morgen weer een doorslaggevende stem in het beleid van de Vlaamse regering hebben, dan moet de partij uitpakken met een wervende boodschap die onze aanhang verenigt, niet verdeelt!

In een stad als Gent wonen ouderen, studenten, nieuwe Belgen, alleenstaanden, tweeverdieners met of zonder kinderen, asielzoekers... Het stadsbestuur werkt, onder impuls van de sp.a, reeds meer dan twee decennia onverdroten aan een leefbare stad, voor iedereen. Door een verscheidenheid in het beleid trachten we aan de specifieke wensen van alle bevolkingsgroepen te voldoen. Natuurlijk zijn de verwachtingen van de jongeren anders dan die van de gepensioneerden, en die van de gezinnen met kinderen anders dan die van de alleenstaanden, maar de kunst bestaat er in het voor elk van hen zo goed mogelijk naar hun zin te maken. En wat in Gent kan, kan elders in Vlaanderen ook!

Als het van Devos afhangt, moet de sp.a morgen al kiezen tussen een soort sociaal-liberale progressieve centrumlinkse partij, die hij gemakshalve de "richting Vandenbroucke" noemt, of een socialistische partij met een linksere koers, "richting Erik De Bruyn". Terwijl het mooie aan de sp.a er net in bestaat dat er ruimte is voor tendensen, dat wij driftig van mening kunnen verschillen en toch eenzelfde doel nastreven. Betekent dit dat de analyse van Devos in bedoeld artikel fout zit over de hele lijn? Zeker niet. Een score van 15,3 procent is voor een partij die opkomt voor de modale man en vrouw inderdaad geen reden tot juichen. Dat anderen het nog minder goed deden, mag een schrale troost zijn. Het is hoog tijd voor bezinning en herbronning.

Maar ik weiger te aanvaarden dat we in een soort 'Beieren aan de Noordzee' leven, zoals de verkiezingsuitslag laat vermoeden. De mensen in Vlaanderen zijn geen conservatieve, zelfzuchtige egoïsten, die bang zijn dat een vreemde hen zal ontnemen waarvoor zij zo hard hebben moeten werken. We hebben in onze eeuwenlange geschiedenis helaas te veel ontbering, onderdrukking en sociale ongelijkheid gekend om te vergeten hoe belangrijk vrijheid, solidariteit en een behoorlijk materieel levenspeil zijn. Laat dit net die waarden zijn waarvoor de sp.a garant staat. Een sp.a mét Frank Vandenbroucke, mét Erik De Bruyn, en mét al onze andere leden, of ze nu pinten pakken in het volkshuis, of van een mojito nippen in hun loft, of muntthee drinken in de woonkamer.

Daniël Termont
burgemeester van Gent (sp.a)