Amelie Van Esbeen, de 93-jarige vrouw die 'te gezond' is om zomaar te sterven, krijgt een einde dat voor haar pijnloos is, maar pijnlijk voor deze maatschappij. Haar omkadering steekt namelijk de kop in het zand: ze wil sterven, dus ze mag dat. 'Wij respecteren haar vraag.' Dat wil zeggen: als ze zichzelf doodt. Als ze haar hongerstaking volhoudt. En zo blijft dus haar vraag om stervenshulp onbeantwoord.

Even recapituleren. Van Esbeen ligt al jaren in een rusthuis in Merksem. De dame is bij haar bewustzijn en vroeg mondeling om euthanasie. Ze kreeg van de begeleidende artsen de nodige info, maar blijkbaar was dat te ingewikkeld. Ze zou immers de vraag niet op formele wijze herhaald hebben (al zijn er artsen die zeggen dat een duidelijke, mondelinge vraag voldoende is). Hoe dan ook, Van Esbeen kreeg geen euthanasie. Geen actieve levensbeëindiging. Maar de dame wil sterven, en snel. Ging dus in hongerstaking en haar familie schakelde de media in.

Waardoor er ineens een oplossing is. Van Esbeen krijgt, in overleg, zeker geen voeding of drank meer, toch niet als ze niet wil. Dat is strikt gezien geen euthanasie en desondanks sterft ze snel. Goed toch?

Welnee. Inhouden van voeding en vocht kán deel uitmaken van 'palliatieve sedatie': het 'laten inslapen' van een terminale patiënt. Ook al is die techniek betwist, soms kan of moet het. Sommige stervenden zijn niet meer in staat vocht of voeding op te nemen. Ze krijgen oedemen of braken. Zo'n stervende mens hoeft gevoed noch gelaafd.

Maar Van Esbeen is níét terminaal. Haar ogen en oren zijn slecht, ze heeft pijn aan haar heup. Bij zo'n relatief 'gezonde' vrouw 'palliatieve sedatie' toepassen, lijkt meer op schuldig verzuim. Men activeert een dagenlang proces van zogenaamd versnelde 'doding'. Maar eigenlijk laat men haar 'vertraagd creperen'. Terwijl deze vrouw, in volle bewustzijn, duidelijk en autonoom, haar stervenswens uitdrukte.

Waarom dat dan niet respecteren? Waarom moet zij dan uitgehongerd worden, zij het 'pijnloos', door morfine of pijnstillers die alleen voor stervenden voorbestemd zijn?

Een vrouw wil sterven maar mag niet. 'Men' laat 'de natuur' haar werk doen, zogezegd. Men past palliatieve sedatie toe op een patiënt voor een niet-palliatieve, laat staan terminale patiënt. Voor wie die techniek dus nooit bedoeld is. Het is hypocriet, afkeurenswaardig en laf. En mogelijk illegaal.

Walter Pauli
Politiek commentator