Vlaams minister-president Kris Peeters heeft de stekker uit de communautaire dialoog tussen de gemeenschappen getrokken. Volgens hem heeft die geen zin meer, nu de Franstaligen ook niet bereid lijken om zelfs maar deelakkoorden af te sluiten.

Er komt dus geen eerste fase in de staatshervorming, geen vette vissen of zelfs maar borrelnootjes, er komt absoluut nada, niets.

Meer dan anderhalf jaar na de federale verkiezingen, die zogoed als uitsluitend in het teken van het communautaire stonden, is dat dossier nu volledig van tafel.

Nadat eerst CD&V niet in een regering zou stappen zonder staatshervorming, en er nadien niet meer uit zou stappen zonder diezelfde staatshervorming, is nu duidelijk dat er voor de regionale verkiezingen zelfs van een begin van een poging tot staatshervorming geen sprake zal zijn.

Achttien maanden is net dat dossier nochtans wel het alfa en omega van de Belgische politiek geweest, heeft het tot feitelijke onbestuurbaarheid en een kartelbreuk geleid, heeft het CD&V verplicht tot spreidstanden en pirouettes die zelden eerder vertoond werden.

Nochtans zal dit voorlopige einde van dit volgens velen levensbelangrijk dossier nauwelijks rimpelingen in de Wetstraat veroorzaken. Omdat het fiasco ervan in de sterren stond geschreven en iedereen allang besefte dat er in de maanden voor de verkiezingen niemand een toegeving zou doen.

Maar vooral omdat men intussen wel andere katten te geselen heeft. De steeds verder om zich heen grijpende economische crisis, de grootste banken die op hun fundamenten trillen, de golf saneringen en ontslagen, het opnieuw de pan uit swingende overheidstekort, stuk voor stuk hebben ze het 'levensbelangrijke' communautaire dossier teruggebracht tot zijn ware proporties.

Want zelfs de grootste Vlaams-nationalist kan moeilijk geloofwaardig komen vertellen dat al dat economische onheil uitsluitend en alleen zijn oorzaak zou vinden bij de Walen.

Kris Peeters kiest voor de vlucht vooruit, en dat is lang niet onverstandig.

Op deze manier toont hij zich als man die de echte economische prioriteiten van vandaag verkiest boven communautaire scherpslijperij. En wie nu durft recht te staan om te eisen dat CD&V de regering opblaast, of zelfs maar de communautaire contentieux weer op de federale tafel moet brengen, toont zich meteen onverantwoordelijk.

Bill Clinton zei het al: "It's the economy, stupid."

Yves Desmet
Politiek commentator