Brecht Decaestecker over de 'Kleine' Peter Van de Veire Ochtendshow. Brecht Decaestecker is redacteur media van deze krant.

Met luide trom werd radiozender MNM gelanceerd. Brecht Decaestecker luisterde mee.

Even terugzappen naar 1 april 2006. AA Gent wint thuis van Club Brugge. Met 4-1. Drie goals op naam van Mbark Boussoufa. De laatste staat in het collectieve geheugen gegrift. Boussoufa tikt de bal tussen de benen van verdediger Birger Maertens en scoort. Met zijn doelpunten versierde Boussoufa de kristallen bal, de gouden schoen en een transfer naar Anderlecht. Tweeëneenhalf jaar later is hij nog altijd een steengoed voetballer, die op het einde van het vorige seizoen een contractverbetering kreeg. Niet onlogisch, want voor Anderlecht is Boussoufa een verdienstelijk voetballer en een vaste waarde. En Boussoufa zelf beseft dat hij misschien nooit meer bij een grotere club zal spelen.

Ik moest aan Boussoufa denken toen ik gisterenochtend bij koffie & krant afstemde op de getransfereerde versie van De Grote Peter Van de Veire Ochtendshow. Die zit niet langer op Studio Brussel, maar wel op een zender die luistert naar de naam MNM en naar mijn gevoel niet erg veel verschilt van voorganger Donna en nog minder van concurrent Q-Music. Bovendien doet de naam van de zender, als ik hem in een vijf keer voorgewassen jingle hoor, niet zozeer denken aan die van een snoepmerk of een rapper, maar wel aan die van nog een andere, commerciële, Vlaamse radiozender die ook eindigt op een M en ook drie lettergrepen telt, zoals alle commerciële radio's tegenwoordig, omdat in een nog te schrijven boek voor radiomarketeers staat dat je daarvoor de beste jingles kunt maken.

Vergiftigd geschenk

Amper had Peter Van de Veire gisterenochtend het eerste nummer - 'Forever' van Milk Inc. - aangekondigd of je wist weer waarom hij anderhalf jaar geleden de hemel was ingeschreven als de beste radiopresentator van Vlaanderen. Van de Veire dook ruim tweeëneenhalf jaar geleden in het gat dat Wim 'kippensoep' Oosterlinck had achtergelaten toen die van Studio Brussel naar de commerciële vijand was overgestapt. Een vergiftigd geschenk, want beter doen dan Oosterlinck kon niet, tot Van de Veire Vlaanderen wakker maakte met een glimlach van hier tot in Tokio, omdat hij nog hilarischer grappen en stunts uithaalde. Maar ook, en dat wordt wel eens vergeten, omdat zijn sidekick Sofie Lemaire nog toffer klonk dan die van Oosterlinck (Heidi Lenaerts).

Anderhalf jaar geleden was Peter Van de Veire wat Mbark Boussoufa was toen hij bij Gent speelde: een wonderboy, een supertalent. Als hij vandaag door recensenten tegen de grond gekwakt wordt, zou hij als argument kunnen gebruiken dat hij destijds door de media de lucht in gekatapulteerd is. Dat ze hem verwachtingen hebben toegedicht die hij nooit kan realiseren. Dat heeft hij echter evenzeer zichzelf aangedaan, door de presentatie en de creatieve invulling van een nieuwe zender te aanvaarden. Niet de media hebben de hoop uitgesproken dat hij dat kon, dat hebben de strategen van de VRT en hijzelf gedaan.

"Ik ben niet bang van de kritieken", zo zei Peter Van de Veire toen hij zichzelf liet interviewen door Dave Peeters en Ann Van Elsen in hun show. "We moeten er pas over een paar maanden staan." Daarmee dekte hij zich al in nog voor de eerste recensie was verschenen, maar als je met zoveel tamtam, deels ongewild maar voor het grootste deel door reclamebureau Famous uitgedokterd, een nieuwe zender in de markt zet, dan moet je er staan. Vanaf de eerste seconde. Punt uit.

Let op, de zender stond er ook. Dat MNM geen nummers van Soulwax of Jef Neve zou draaien, wist je vooraf, maar de playlist zat voor een commerciële zender verstandig en gedurfd in elkaar. Songs van MGMT, Crookers en Lil' Wayne passeerden de revue. Ketnetwrapster Karolien Debecker profileerde zich als een uitstekende en fris klinkende presentatrice. Een hitlijst die elke avond door de luisteraars kan worden samengesteld is een oeroud idee maar nooit eerder zo accuraat en leuk als in het Facebooktijdperk. En nog beter klonk het avondblok van Dave Peters en Ann Van Elsen. Op dat uur kan de zender een te duchten concurrent voor Q-Music worden, maar ook niet meer dan dat. MNM heeft het warm water niet opnieuw uitgevonden. Donna heeft een zeer goede restyling ondergaan, maar het ware straffer geweest als de strategen van de Reyerslaan daarin waren geslaagd met de oude naam, in plaats van met een tabula rasa.

Weg naturel

Bovendien is de joker van die restyling het wegplukken van het succesvolste radioprogramma van de zusterzender. Viel die ochtendshow van Van de Veire op Donna, oeps, MNM tegen? Ja en neen. De radiopresentator klonk in het begin bijzonder zenuwachtig. Het leek alsof hij voortdurend zijn best deed om goed te zijn, want het moest goed zijn, want de verwachtingen waren dat hij goed zou zijn, en goed, dat zou het zijn. Een beetje hetzelfde gevoel als bij de eerste uitzending van Peter Live. Ook toen was de naturel weg van de Van de Veire zoals je hem bij Studio Brussel kende. Tijdens Peter Live en tijdens zijn ochtendshow op MNM was alles zo nauwkeurig voorbereid dat het krampachtig werd.

Daarom dus dat ik gisterenochtend aan Boussoufa moest denken. Na zijn transfer waren niet alleen alle ogen op hem gericht, hij werd een schakel in een ploeg waarin alles uitvergroot wordt, en dan vooral de foute voorzetten. De carte blanche die Van de Veire bij Studio Brussel had, is hij kwijt. Zelfs al geven de netmanagers hem die nog altijd, er is voortaan altijd de druk van de luisteraars. Die zijn nu heilig, en nooit zal hij het zich kunnen permitteren om tegen hun schenen te schoppen, waardoor hij nu, willen of niet, vastzit aan een strakker format dan bij StuBru. De Kleine Peter Van de Veire Ochtendshow was dan ook een correctere titel geweest.