De internationale gemeenschap, de Verenigde Naties en de Europese Unie voorop, heeft zichzelf weer eens een attest van onmacht afgeleverd.

Naar aanleiding van het gebruik van het buitensporige militaire geweld dat Israël nu al meer dan een week tegen de Palestijnen op de Gazastrook hanteert, weet die wereldgemeenschap niets anders te zeggen dan dat ze 'erg bezorgd', in het beste geval 'verontwaardigd' is.

Ook het massale grondoffensief met tanks dat sinds het weekeinde opgestart is, heeft de wereldgemeenschap niet tot andere meningen kunnen inspireren. De Veiligheidsraad van de VN hield zich wel vier uur onledig met debatten, maar was te verdeeld om een gemeenschappelijke tekst opgesteld te krijgen.

De EU is in hoge mate bezorgd en individuele landen durven zelfs oproepen tot een staakt-het-vuren, iets waarvan Israël al gezegd heeft dat het daar zeker niet op zal ingaan. Tsjechië, de kersverse voorzitter van die EU, vond het na het begin van de aanval op Gaza zelfs gepast te zeggen dat het Israëlische leger 'eerder aan een defensieve actie' deed. Pas een dag later vond men dat toch ook in Praag blijkbaar al te gortig, had men het schoorvoetend over een foute inschatting en wilde men dan toch zo snel mogelijk een bestand.

Andere wereldmachten, zoals Rusland en China, willen dat bestand ook, maar zijn er alvast bij de VN niet in geslaagd het er op papier door te krijgen. De Arabische Liga fulmineert, andere moslimlanden doen struis aan verbale krachtpatserij, maar berusten in het feit.

Degenen die wel iets zouden kunnen doen om Israël sterker onder druk te zetten, piekeren daar niet eens over.

De VS blijven door dik en dun met gesloten ogen achter Israël staan, wat het verder ook moge doen. Ze zullen ook na dit zoveelste militaire avontuur wapens en miljarden dollars leveren. Het stilzwijgen van de verkozen Amerikaanse president ter zake spreekt boekdelen.

De EU is de belangrijkste 'sponsor' van de Palestijnen, maar het drukkingsmiddel van het associatieverdrag en het nog maar pas opgewaardeerde geprivilegieerde statuut voor Israël wordt zeker niet door de EU aangewend.

Door ostentatief de andere kant uit te kijken, geven VN, VS en EU toch wel een duidelijk signaal aan Israël en zijn leger: 'Doe maar'.

Frank Schlomer
Redacteur buitenland