Verkiezingen

Op een pijnlijker wijze dan Leterme I kan een regering moeilijk crashen. Toch leek de val van de coalitie ook één positief gevolg te hebben. Alle regeringspartijen leken van het heilloze idee af te stappen om met deze kwakkelende ploeg verder te besturen tot in 2011. De Wetstraat begon zich al op te maken voor een Moeder Aller Verkiezingen in juni van 2009.

Maar nu heeft het er alle schijn van dat men opnieuw van die piste wil afstappen. CD&V en MR lijken er weinig voor te voelen om hun zege van 2007 twee jaar vroeger dan nodig uit handen te geven. Ook de PS zit op die lijn.

Ongetwijfeld zijn er argumenten te verzinnen tegen samenvallende verkiezingen in 2009. Als Lijst Dedecker zich volgend jaar meteen op alle bestuurlijke niveaus kan doorzetten, dreigt dat een compromis niet makkelijker te maken. Gezien de ernstige bezwaren van het Grondwettelijk Hof tegen de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde zullen we met een federale stembusgang in juni allicht ook geen schoonheidsprijs winnen.

Maar de meeste specialisten zijn het er wel over eens dat zo'n stembusgang technisch mogelijk is. En dan zijn er heel goede redenen om er toch mee door te zetten. Wie nog twijfelde aan het totaal gebrek aan vertrouwen tussen de coalitiepartners, heeft zijn mening na het beschamende gekibbel van begin deze week hopelijk bijgesteld. De kans dat deze ploeg er alsnog iets van gaat bakken, is nihil.

Bovendien kan niemand nog ontkennen dat dit land een grondige staatshervorming nodig heeft om opnieuw rust te brengen. Dat zal nooit lukken als de politici zich, na de Vlaamse verkiezingen in juni, meteen mogen beginnen voor te bereiden op de volgende electorale afspraak. We hebben dringend nood aan een paar jaar electorale rust. Pas dan zal men hopelijk de moed vinden om afstand te doen van de meest irrealistische campagnebeloftes en om eindelijk een groot compromis af te sluiten.

De zes maanden die er nog resten tot juni zou men dan kunnen gebruiken om een oplossing uit te werken waarbij we in Vlaanderen en in België altijd op dezelfde dag gaan stemmen. De afgelopen jaren zijn zelfs de politici die de verkiezingsdata in 1993 van mekaar loskoppelden, ervan overtuigd geraakt dat zo'n systeem in een klein land als België niet werkt.

Daarbij ook Jean-Luc Dehaene. Het is nog een reden om hem zo snel mogelijk als interimpremier het veld in te sturen. Als belangrijkste architect van de Sint-Michielshervorming zal hij weinig studeertijd nodig hebben.

Ruud Goossens
Chef politiek