Sans-papiers terug naar school, maar voor hoelang?

02/09/08, 14u15
Bettina Geysen en Stijn Bex vragen bijzondere aandacht voor de duizenden kinderen die illegaal in ons land verblijven

Bettina Geysen en Stijn Bex zijn voorzitter respectievelijk gemeenteraadslid-Leuven van VlaamsProgressieven

Gisteravond gezien op het Journaal: fiere ouders die met hun kinderen door de schoolpoort stapten. Een moment waar ze beslist naar uitkeken, een gebeurtenis die ze nog jarenlang zullen koesteren. Duizenden kinderen die illegaal in ons land verblijven gaan net als hun leeftijdsgenootjes terug naar school. Hun grootste vraag is niet of ze hun vriendjes van vorig jaar zullen terugzien of wie de nieuwe juffrouw of meester zal zijn. Ze vragen zich af of ze er op het eind van het schooljaar nog zullen bijzijn. Elke dag leven ze in die onzekerheid. Vaak al jaren.

Naar school kunnen ze nog, tot de dag dat ze samen met hun ouders opgepakt worden. Maar dacht u dat een illegaal jongetje dat ervan droomt om voetballer te worden zich ook kan aansluiten bij de lokale voetbalclub? Fout gedacht. Want voor iemand die officieel niet bestaat, kun je geen verzekering afsluiten. Dus durven de meeste clubs dat risico niet te lopen. Dat begrijpen we.

Wat we niet begrijpen is de houding van Leterme I. Tenzij de premier en zijn team ook aan mensen zonder papieren heel duidelijk willen maken waar de politiek in België vandaag voor staat: veel beloven, maar niks realiseren.

Het regeerakkoord is duidelijk: deze regering beseft dat het uitwijzingsbeleid te hardvochtig is. Mensen die hier op een fatsoenlijke manier hun leven hebben opgebouwd (het regeerakkoord spreekt van 'duurzame lokale verankering') zullen hun situatie kunnen laten regulariseren op basis van een nog uit te werken omzendbrief. Daarnaast zullen ook mensen met een werkaanbod en mensen die zeer lang in een procedure gezeten hebben zich kunnen laten regulariseren.

Maar die omzendbrief komt er maar niet. Want, zegt minister Turtelboom, we moeten eerst een heel ander debat voeren. Naast asiel en gezinshereniging wil ze ook duidelijke afspraken over economische migratie. Over de voordeuren waarlangs mensen ons land kunnen binnenkomen. Dat is verdienstelijk, en hoewel we ongetwijfeld over concrete voorstellen van mening zullen verschillen, steunt VlaamsProgressieven de minister in dit debat. Economische migratie is nodig om onze economie en welvaart op peil te houden. Met de juiste omkadering kan het ook de situatie in de herkomstlanden vooruithelpen. Dat debat moet gevoerd worden en het moet bovendien snel tot resultaten leiden.

Maar dat debat staat compleet los van dat andere debat. Over de achterdeur. Over de regularisaties. Turtelboom gedraagt zich als een minister voor Verkeersveiligheid, die zegt dat verkeersslachtoffers niet kunnen verzorgd worden omdat het geld daarvoor beter besteed is aan de aanleg van veilige fietspaden. Vanuit een strikt economische benadering zou die redenering zelfs kunnen kloppen. Maar ze is wel immoreel.

Zelfs in het regularisatiedebat hanteert Turtelboom een mercantiele logica. "Duizend mensen regulariseren die officieel werk hebben, levert al gauw meer dan 10 miljoen euro per jaar op voor de sociale zekerheid alleen. Terwijl je door duizend mensen te regulariseren die geen job hebben, extra uitgaven creëert voor de OCMW's", aldus Turtelboom twee weken geleden in De Standaard. De rekening klopt, maar de redenering is niet juist. Want mensen zijn geen koopwaar. En elk verhaal is verschillend.

Het is bijvoorbeeld niet onlogisch dat de alleenstaande moeder van twee kinderen die hier al jaren naar school gaan, niet meteen een werkaanbieding op zak heeft. Zij probeert hier al acht jaar gewoon te overleven. Maar als je die vrouw en haar kinderen een toekomst wil geven, dan is het toch noodzakelijk om hen de zekerheid te geven dat ze hier kunnen blijven?

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen heeft onderzocht welk traject de collectief geregulariseerden van 2000 sindsdien afgelegd hebben. Het resultaat bleek verrassend positief, zeker voor diegenen die goed ingebed waren in onze samenleving. Als we deze vrouw en haar gezin verblijfszekerheid bieden, dan zal ze misschien een tijdje OCMW-steun moeten genieten. Vindt de minister dat dan weggegooid geld?

Voor alle duidelijkheid: wij vragen niet om iedereen te regulariseren die zijn leven in de weegschaal legt door op een kraan te klimmen of in hongerstaking te gaan. Ook dat zou immoreel zijn. Dat bedoelen we niet wanneer we het hebben over een generaal pardon. Duidelijke regels zeggen ook wie niet in aanmerking komt voor regularisatie, en ook dat signaal is dringend nodig.

Maar wie jarenlang in ons land leeft, de taal spreekt en geïntegreerd is, moet geregulariseerd worden. Wij willen dat kinderen die al jaren ingebed zijn in onze samenleving de zekerheid krijgen dat ze dit schooljaar kunnen afmaken. Dat ze een toekomst hebben in België. We zijn er zeker van dat de meesten van hen een positieve bijdrage zullen leveren aan onze economie. So what? It's not the economy, stupid!
mailIcon print | Meer bookmarks |
Aan het laden...

Jouw gedachte?

De beste gedachten verschijnen in de krant

Aan het laden...
<spring:message code='commonMessages.loading' />