Zowel Vlamingen als Franstaligen kunnen op een eigenlijk poepsimpele manier premier Leterme de benodigde tijd geven om een oplossing voor B-H-V op te stellen voor 15 juli. De Franstaligen hoeven niet meer te doen dan een tweede belangenconflict in te roepen en de zaak kan probleemloos tot zelfs over de zomer getild worden.

De Vlaamse meerderheidspartijen kunnen zich engageren geen plenaire stemming te organiseren voor die datum. Die opties zijn niet alleen simpel, ze lijken zelfs wenselijk en aantrekkelijk, vergeleken met het alternatief. Want dat kan alleen uitdraaien op een complete blokkering van de zaak, de mogelijke val van de regering en in ieder geval de absolute zekerheid dat B-H-V niét gesplitst zal geraken.
Een nogal onwaarschijnlijk wensenlijstje, maar toch eentje dat blijkbaar de voorkeur wegdraagt van zowel de CD&V-N-VA als de MR.

Een beetje eigenaardig, omdat het net deze twee formaties waren die er het meest op uit waren een oranje-blauwe regering te vormen.
De beide kanten weigeren nu obstinaat te doen wat nochtans in hun mogelijkheden ligt en eisen dat de andere partij 'een geste' zou doen. Ze lijken daarmee nog het meest op jongetjes die om het verst in de sneeuw proberen te pissen. Op doodrijders die een rotvaart op elkaar afstormen, wachtend wie het eerst het stuur gaat omgooien.

Wat en wie, buiten hun eigen ego en testosteron, daarmee gediend is, blijft een open vraag. Mocht het iemand onder hen de illusie koesteren dat deze volgens de betrokkenen standvastige en moedige houding stemmen zou kunnen opleveren, dan volstaat een bezoek aan om het even welk café in Vlaanderen of Wallonië om die illusie te doorprikken.

Want daar kan men in het hele scala tussen de absolute desinteresse en de kwalificatie 'prutsers' verzamelen, maar geen hond die er door dit vertoon ook maar enigszins begeesterd raakt.
Maar zo blind volgt men de eigen onwrikbare logica, dat 'pour les besoins de la cause' gisteren zelfs even het parlement werd afgeschaft, nochtans volgens de boekjes de eerste en belangrijkste macht van het land. Het gaat verder dan surrealisme, dit is een verhaal van alledaagse waanzin geworden.

Yves Desmet
Politiek hoofdredacteur