Op 30 januari laten wij de economie eventjes stilvallen omdat wij uit de crisis willen geraken. Rudy De Leeuw is de voorzitter van de socialistische vakbond ABVV.

Beste niet-staker,

Jij staakt niet op 30 januari en vindt dat je daar gegronde redenen voor hebt. Wij staken wel en hebben gegronde redenen om naar ons sterkste en laatste actiewapen te grijpen. Waarom doen we dat? Staken is altijd een laatste middel wanneer open brieven, betogingen en overleg niets uithaalden. Er moet vandaag stevig bespaard worden omdat enkele speculanten en financiële instellingen zich jarenlang hebben gewaagd aan uiterst risicovolle spelletjes op de beurs. Aangespoord door deregulering, privatisering en ongelijkheid werden zij verblind door hebzucht en graaicultuur. Toen het fout liep, werd de factuur gewoon doorgeschoven naar de overheden. De bankencrisis werd een schuldencrisis waarvan de factuur werd doorgeschoven naar ons allemaal.

In deze context werd een onevenwichtig regeerakkoord opgesteld. Akkoord, onze Belgische publieke en private financiën moeten op orde komen, maar dat betekent niet dat we daarom een negatieve, asociale en onrechtvaardige samenleving moeten creëren. De besparingsideologie die Europa oplegt, dreigt ons mee te sleuren in een recessie met het risico op een neerwaartse spiraal van verarming, werkloosheid en toenemende schulden, zoals in de landen waar die methoden al toegepast werden. Enkele vragen ter overweging: waarom viseren de besparingen grotendeels de hardwerkende werknemers en de personen die leven van een sociale uitkering? Waarom blijven de verantwoordelijken voor de crisis buiten schot? Gaan we uit de crisis geraken door de werkloosheidsuitkeringen onder de armoedegrens te leggen? Of door afgestudeerde jongeren die geen werk vinden, pas na een jaar een eerste uitkering te gunnen? Gaan we er echt met z'n allen beter van worden als de combinatie werk en privéleven bemoeilijkt, terwijl de overheid niet eens in staat is om het hoofd te bieden aan de groeiende nood aan kinderopvang en bejaardenzorg? Zullen we met z'n allen langer aan het werk kunnen blijven door simpelweg de (brug)pensioenleeftijd te verhogen, terwijl werken steeds zwaarder wordt en stress en arbeidsritme steeds maar toenemen?

Wij denken van niet. Het kan en het moet anders. Laten we de inspanningen rechtvaardig spreiden en maatregelen mét toekomstperspectief nemen! De regering geeft hier vandaag niet thuis. Maatregelen die wel kunnen zorgen voor meer rechtvaardigheid, zoals de antifraudevoorstellen, worden nu al bedreigd door juristen en conservatieve politici.

Bovendien zijn we verontwaardigd, zelfs woest. Ja, dat mogen we zo stellen. Het is slechts op onze uitdrukkelijke vraag dat het sociaal overleg met de regering en de werkgevers is gestart. Maar dat liep veel te traag, en bracht onvoldoende resultaten. Zelfs toen we meerdere ballonnetjes oplieten dat een staking zo onvermijdelijk werd. Ook het VBO heeft geklaagd over dit overleg.

Het is simpel: wij doen met zijn allen de economie draaien. Op 30 januari laten wij die eventjes stilvallen omdat wij samen uit de crisis willen geraken op een duurzame en rechtvaardige wijze. Wij begrijpen dat deze actievorm extra problemen kan veroorzaken voor diegenen die hun jachtige leven die dag gewoon willen voortzetten. Maar wat rest ons anders nog om onze stem te doen horen? Onze alternatieven om de crisis aan te pakken werden genegeerd.

Stakers zijn geen luieriken, dinsdag 31 januari zijn we weer trouw op post om de ziel uit ons lijf te werken, de arbeidsomstandigheden te verbeteren, werknemersrechten te verdedigen, te bouwen aan een nieuw groeimodel dat welvaart, innovatie en sociale rechtvaardigheid combineert. Dat is trouwens wat onze vertegenwoordigers en délégués dagelijks doen. En waar iedereen de vruchten van plukt, stakers en niet-stakers, gesyndikeerden en niet-gesyndikeerden.