Op deze Gedichtendag sluit de dichter de moderne tijden in de armen. Maarten Inghels (°1988), dichter en schrijver, debuteerde eind 2008 met 'Tumult'. Zijn tweede dichtbundel 'Waakzaam' verscheen bij De Bezige Bij Antwerpen.

Zoals de secretaresse (of heet het nu Assistant Floor Management?) uitkijkt naar secretaressedag voor de obligatoire orchidee en drie klapzoenen van haar baas, kijkt de dichter uit naar Gedichtendag. Althans, zo lijkt het.

Gedichtendag is uitgegroeid tot een week waarin de dichter meer het stuur van zijn aftandse wagen of de muren van de stiltecoupé op de trein ziet, dan die van schimmige achterafzaaltjes of schouwburgen. Deze week ren ik van optreden naar optreden, van een interview naar mijn bureau voor een column.

Mocht ik een Poetry Assistant Floor Management hebben die me koffie en sigaretten brengt, ze zou spreken van een uitmuntende kwartaalomzet. Want ongeacht de 'dramatisch' dalende verkoop van dichtbundels, zoals eerder aangekondigd in De Morgen, maakt deze week - die als een warme jas wordt gedragen door Gedichtendag - veel goed voor de koude wintermaanden. Daar kan de dichter niet rouwig om zijn. Zoals de secretaresse ook op secretaressedag werkt, telt de dichter zijn verzen dubbel op Gedichtendag.

Geert Joris van Boek.be uit echter zijn zorgen over de "problematische markteconomische toestand waarin poëzie zich bevindt", omdat de verkoop van dichtbundels de laatste vijf jaar met 57 procent is gedaald. Als er één ding is dat de poëzie moet doen, is het ver van 'de markten' blijven die het nieuws overheersen. Want als je met alarmerende cijfers gaat gooien, speel je een rondje paniekvoetbal dat je nooit zal kunnen winnen van de ratingbureaus.

Opwindende toekomst
Somberheid is des dichters, maar ik zie het een pak rooskleuriger in. Spinvis trekt volle clubs en wordt volop gedraaid op de radio - is dat dan geen poëzie? De Jeugd van Tegenwoordig gaf zijn teksten uit als een dichtbundel. Als ik naar Gil Scott-Heron of Saul Williams luister, denk ik aan poëzie. Er zijn festivals zat waar de dichter voordraagt naast de muzikant, of met op de achtergrond een voor de gelegenheid gedraaide kortfilm. Ook dat zou je mee moeten rekenen in het als alarmbel vermomde persbericht.

Misschien dat ik daarom zo'n gruwelijke hekel heb aan het woord 'gedichten' of 'Gedichtendag'. Poëzie is meer dan de dertig gedichten die de dichter neerpent en met een kartonnetje errond laat uitgeven.

En nu Apple aankondigde dat de auteur voortaan zelf zijn teksten als ebook kan verkopen via iBooks, zie ik de contouren van een opwindende toekomst. De lezer die elke dag een vers krijgt op zijn smartphone. Graphic poems voor op de iPad. Ook Boek.be bewijst dat het vooruitblikt op de digitale toekomst met het mooie 'Out of Office Poetry'-project. Het vroeg aan enkele dichters om een gedicht te schrijven dat je als 'out of office' kunt instellen.

Dat ik nog geen kennis heb van de kostenbegroting of het inkomstenplaatje voor de dichter, verhindert me niet uit te kijken naar nieuwe pixeloorden. Daarmee zal het papieren boek ook niet verdwijnen. Integendeel, volgens trendwatcher Vincent van Dijk wordt het papieren boek weer hot in 2012, alsof het ooit was weggeweest.

Dat het democratische internet voor een storm aan karamellendichters en hobbyschrijvers heeft gezorgd, zal ook aan de grondslag liggen van het fenomeen dat er meer schrijvers zijn dan lezers. Iedereen lijkt zich ofwel dichter, dan wel de nieuwe tegelspreukkampioen Phil Bosmans te voelen. Dat daarmee de bundelverkoop keldert, is een jammerlijk feit. En misschien moet het overaanbod aan amateurschrijvers zich maar weer bekeren tot het lezerdom (met een lichte dwang voorgesteld aan Steph Goossens). Is dat wat Geert Joris bedoelt met "hoog tijd dat poëzie opnieuw op professionele wijze wordt beoefend"?

Daarom ook een kleine aanbeveling voor Boek.be: schaf het knullige thema van Gedichtendag af. Dat bevrijdt mij van wanhopige telefoontjes van organisatoren of ik misschien enkele gedichten rond het thema 'stroom' heb liggen ("u mag het thema erg ruim zien"). Die jaarlijkse thema's doen me nostalgisch wegdromen naar de NUR-codes van mijn gelezen jeugdboeken: vriendschap komma liefde komma euthanasie.

En als late nieuwjaarswens voor de amateurschrijver die weer lezer wordt: misschien moet u op deze dag, waarop men u met nieuwe dichtbundels, poëzieprijzen, ludieke acties om de oren slaat, eens een bundel kopen, al dan niet digitaal. Lees hem pas morgen, overmorgen en de dag erna. Koop volgende maand een nieuwe. Misschien zal mijn Poetry Assistant Floor Management dan volgend jaar kunnen aankondigen dat de Poetry App de hitlijsten in de Apple Store aanvoert.