dm column Omschrijven hoe Koen Meulenaere in zijn jongste Knack-columns naar de halsslagader van Chokri Mahassine en bij uitbreiding naar die van de socialisten hapt, is echt niet gemakkelijk. Maar ik riskeer toch een poging: al eens een National Geographic-documentaire gezien waarin een clan hongerige gevlekte hyena's een kafferbuffel neerhaalt? Het zijn amateurs.

Om het in de geest van Donald Muylle samen te vatten: de meeste collega's werken met melamine, maar hier wordt zelfs stevig laminaat aan de kant gegooid ten faveure van het allerdurabelste eikenhout. Voor wie nu nog mocht twijfelen: indien Koens jongste worp nog íéts scherper was geweest, had men 'em in een leren beschermhoesje moeten bewaren zodat niemand zich eraan zou kunnen verwonden.

Al twee columns lang grijpt 'de gevreesde satiricus van Knack', zoals Meulenaere door zijn hoofdredactie met enige zin voor understatement wordt genoemd, de klunzige communicatie tussen Chokri en de zich gedupeerd voelende festivalgangers aan om het financieel doopceel te lichten van de vzw's Pukkelpop & Rimpelrock en dat van de bvba Que Pasa? van Chokri en zijn echtgenote in het bijzonder.

De boekhouder in mij - hij heet Berend en is erg eenzaam - begrijpt er eerlijk waar geen barst van. Waar is Jean-Pierre Van Rossem als je hem nodig hebt? Maar de rist gespierde bedragen, boekhoudkundige knepen en clevere fiscale constructies die volgens Meulenaere als een brug over de rivier Kwai de oevers van de vzw's Pukkelpop & Rimpelrock met die van de bvba Que Pasa? verbindt, is hallucinant. En suggereert dat Chokri heel, héél vorstelijk in de slappe was zit.

Meulenaere: "Maar mijnheer, dat is toch niet te geloven. Die vent heeft ook nog privérekeningen en trekt buiten zijn bvba om ook 75.000 euro netto per jaar als Vlaams Parlementslid. En dat is dezelfde die tickets verkoopt voor optredens die niet plaatsvinden en dan weigert om ze terug te betalen omdat het geld op is? En die honderden vrijwilligers doet werken voor twee drankbonnen en een T-shirt?"

Nu ja, dat vermoed ik, dat het allemaal nogal hallucinant is. Want of de indrukwekkende opsomming van activa en diverse staaltjes van stoutmoedig fiscaal contortionisme een beetje steek houdt en met de realiteit overeenstemt durf ik niet met zekerheid te stellen. Bovendien is 'Boekhouding, Bedrijfsbeheer & Fiscaliteit' een trio dat ik graag met Emerson, Lake & Palmer mag associëren: lang, héél lang geleden kon het misschien enige interesse bij mij opwekken maar dat is dus zoals gezegd lang, héél erg lang geleden. Ik hoed me dus om me in de discussie ten gronde te mengen.

Uit wat ik hierover bij mekaar heb weten te googelen, blijkt dat Chokri's belastingtechnisch bouwwerk zoals Meulenaere het zo zwierig en kien reconstrueert wel degelijk een wettelijke, zelfs populaire en in ondernemersmilieus vaak gebruikte constructie is. M.a.w.: iedereen die het kan doen, doet het. Het is nu eenmaal zo (terwijl hier plots - dat treft! - 'Taxman' van The Beatles in de radio zit) dat het een forse slok op de borrel scheelt. Volkomen legaal dus. "Maar niet iedereen behoort tot de politieke strekking die 'solidariteit' als corebusiness heeft...", ging het koeltjes op Twitter. Op het grote klavier der emoties dat een columnist te zijner beschikking heeft, slaat Koen Meulenaere uiteraard precies dit akkoord het gretigst aan. Dat hoeft niemand te verwonderen. De meesten onder ons weten ondertussen dat het tussen Meulenaere en de modale sospoliticus is zoals tussen Dracula en Nosferatu: ze kunnen elkaars bloed drinken. Dat heeft de trouwe lezersschare van Koen overigens al veel leesplezier bezorgd.

Wat er allemaal harde administratieve realiteit is en wat als 'satire' moet worden gelezen, dat kan ik met mijn beperkt inzicht in deze materie niet uitmaken. Wat ik wél met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid weet, is: mocht hij ooit het Canadees staatsburgerschap ambiëren, men zou er Meulenaere ter plekke tot eremounty uitroepen, want wat het beroemde mountymotto 'we always get our man' betreft, is hij volgens mij moeilijk te kloppen.

Nota aan mezelf: nooit, onder geen enkel beding, Koen Meulenaere tegen jezelf in het harnas jagen...