Wim Wuyts geeft een cursus fiscaliteit aan een ongeruste Amerikaanse vriendin. Wuyts is fiscaal directeur van staaldraadproducent Bekaert, voorzitter fiscale commissie VBO-FEB en stichter en voorzitter van Belgian Tax Think Tank.

Dat er iets zal gebeuren in het domein van de vennootschapsbelasting staat in de sterren geschreven. Maar wat er de volgende dagen beslist zal worden, weet niemand, behalve misschien één persoon.

Wat we wel al weten, is dat een aantal maatregelen zoals voorgesteld in de nota van de formateur een serieuze beperking zullen inhouden van het regime van de notionele interesten, de vrijstelling van meerwaarden op aandelen aan banden zal leggen, en tevens tot een beperking op de interestaftrek van de bedrijven zal leiden. Dit alles wordt bovendien voorgesteld zonder enige langetermijnvisie.

Ook mijn Amerikaanse vriendin Astrid B., fiscalist bij een multinational, begreep het niet meer. Ze belde mij vanuit Los Angeles. "What do you think, are we near the end of the notional interest deduction?"

"Moeten we nu onze wereldwijde interne bank en regionale hoofdzetel, die gebaseerd is in Brussel, liquideren en verplaatsen?"

Door de onophoudelijke politieke aanvallen op deze innovatieve wetgeving, die sinds 2006 was ingevoerd ter vervanging en zelfs ter verbetering van de specifieke wetgeving voor coördinatiecentra, hadden ze binnen hun groep de alternatieven voor België al een aantal keer bekeken. De verhuis uit België van hun interne bank, die een tiental hoogopgeleide personen tewerkstelt, werd uiteindelijk al goedgekeurd door hun directiecomité in juli, nadat de formateursnota publiek werd. Het directiecomité had er wel de voorwaarde aan verbonden dat het alternatief enkel zou geïmplementeerd worden als de wetgeving verder zou uitgehold of afgeschaft worden. De verhuis van hun Europees hoofdkwartier was nog niet beslist maar zat in the pipe.

Ik zei haar dat we, met de aanpassingen aan de fiscale wetgeving die nu circuleren, op het punt gekomen zijn waar België afzakt naar de belastinghel.

Dubbel belast
"So is there anything left that makes Belgium attractive for foreign investors?", vroeg Astrid. "Jullie hebben als klein land een belastingvoet van 34 procent en met dit tarief kom je zelfs niet in een mogelijke longlist, laat staan in de shortlist."

"Today we have a decent position in the international tax field, there are still lots of opportunities", stamelde ik met de moed der wanhoop. "We hebben immers een zeer goed werkende rulingcommissie", ging ik voort, "die meedenkt hoe tewerkstelling te behouden en te creëren. Een wettelijke deal op 5 jaar of meer is nooit uit te sluiten. Voor expats hebben we een zeer competitief regime. Dit regime geeft expats van buitenlandse investeerders de kans om in een van de meest welvarende landen ter wereld te komen wonen en werken. Met de Expat-circulaire is België een ideaal land om buitenlandse managers, ingenieurs, onderzoekers en executives aan te trekken. And, as you know, the expats and their families live in the heart of Europe and are benefiting from our fantastic health care and school system", probeerde ik België nog een beetje te promoten. "Bovendien, voor innovatieve firma's als die van jullie hebben we een zeer optimale wetgeving voor R&D inkomsten, but unfortunately you need a consultant to implement it."

"I know", zei Astrid, "we hebben twee jaar geleden zo'n patent income deduction ruling afgesloten."

"Hebben jullie nog steeds jullie holding in België?", vroeg ik haar.

"Sure, what about that?", vroeg ze.

"Met wat nu in de voorstellen circuleert", zei ik,  "is het over, volledig over, zoals in this is the end. De op het eerste zicht kleine verandering in de wetgeving zal een ongekende leegloop teweegbrengen. Onze Nederlandse en Luxemburgse vrienden heffen reeds het glas en zingen samen Ode an die Freude. Hun holdingwetgeving, een correcte implementatie van een Europese richtlijn, was al beter, maar met deze voorgestelde wijziging moet je zelfs niet meer vergelijken."

Een goed holdingregime zorgt er immers voor dat winst die al belast werd bij de dochteronderneming, geen tweede keer belast wordt bij de moederonderneming als dividend. Tevens zorgt een holdingregime ervoor dat de gerealiseerde meerwaarde op aandelen die een weerspiegeling zijn van de al belaste winsten en van de nog te verwachten winsten ook niet dubbel belast worden.

Indien aan een aantal basisvoorwaarden voldaan wordt, dan stellen de ons omringende landen zowel de dividenden als de meerwaarden volledig vrij. België (dubbel)belast nu al 5 procent van de dividenden, en in de nota van de formateur wordt voorgesteld om ook 5 procent van de meerwaarde op aandelen te belasten. Dat is niet enkel nefast voor de opvolgingsproblematiek van onze kmo's maar zal tevens voor buitenlandse investeerders een doorslaggevend argument zijn om België niet te kiezen of te behouden als locatie voor hun regionale hoofdzetel, waar de beslissingsbevoegdheden van de regio verankerd zijn.

"Dus als ik het goed begrijp", zei Astrid, "als ik vandaag alle bestaande nichewetgevingen samenleg en wat puzzel is België nog altijd een awesome country to invest in, maar de huidige politieke generatie gaat dit de volgende dagen allemaal over boord gooien."

"Zo ziet het ernaar uit", zei ik.

"But Astrid", antwoordde ik terwijl ik al mijn moed nog eenmaal samenraapte, "this is Belgium so it ain't over till the fat lady sings, they can still tweak it in the next few days."