De VRT denkt aan een nieuw taalcharter. Voor de nieuwsuitzendingen wordt vastgehouden aan accentloze standaardtaal.

Radiopresentatoren mogen wat meer dialectische tongval hebben. Oké: radio is het medium van de gemoedelijkheid. Aardappelen met bloemkool. De nieuwslezers van de radio doen trouwens niet onder voor hun tv-collega's. Proper Nederlands. Hoor Annelies Beck, en het hele huis vult zich met fado.

Daarentegen, dagelijks ga ik over mijn nek bij het gebrul van reclameboodschappen op de radio. De infantiele dialoogjes zijn niet te harden. Ook nog in dat vulgaire tussentaaltje. In het beste geval: Piet Huysentruytgehaspel. Prenataal buikspreken is leuker om te horen.

In het kromste Nederlands wordt een orkaan van vuile klanken losgelaten. Weerloos worden we gewassen in baggertaal. Kennelijk doet de taaladviseur van de VRT niet aan kwaliteitsbewaking van de reclamespots. Dat is voor een openbare omroep een schuldig verzuim. Ouders met enig pedagogisch plichtsbesef horen hun kinderen te verbieden naar reclameblokken op de radio te luisteren.

Nog onverdraaglijker dan het dialectische gebrabbel is de flemen lolligheid in het sloganeske gekrijs. Het domste lachen voorbij. Altijd word ik besprongen door de gedachte: de aangeprezen diensten en producten zullen ook wel grappige rotzooi zijn. Reclame op 1: meestal zum Kotzen.

Hugo Camps