Volgens Tom Pintens wordt het toeristisch potentieel van Brussel bedolven onder stapels vuil. Pintens is inwoner van de Marollen en initiatiefnemer van de Facebookgroep 'DirtyBrussels', die Brusselse politici oproept om van netheid een prioriteit te maken. De groep was al het onderwerp van interpellaties in de gemeenteraden en in het Brussels parlement.

Volgend weekend gaat in Brussel de Kuifje-film Tintin and the Secret of the Unicorn in wereldpremière, een productie van Steven 'Jaws - ET - Indiana Jones' Spielberg en Peter 'Lord of the Rings' Jackson. De kans dat dit de meest succesvolle film aller tijden zal worden - en ik acht die reëel - is even groot als de kans dat de Brusselse politici de opportuniteiten die deze film biedt zullen verkwanselen.

Het verhaal van de film start met een wandeling van Kuifje over de rommelmarkt in de Marollen, waar hij een miniatuurschip vindt. Daarin zit een geheim briefje, dat de start vormt van het wilde avontuur. Het is tevens de enige 'echte' locatie uit deze film. Dat toeristen dol zijn op authentieke plaatsen uit films hoeft geen betoog. Zo kan je in Tunesië nog steeds het Star Wars-dorp bezoeken, twee hutjes in de woestijn die elke dag duizenden toeristen trekken. En terwijl Nieuw-Zeeland de inkomsten uit toerisme zag exploderen na de doortocht van de filmploeg van Lord of the Rings , blijft Portobello Road in Londen toeristen lokken die op zoek zijn naar het winkeltje uit Notting Hill. Dezelfde massa toeristen die de Marollen de komende jaren zal mogen verwelkomen, zullen geconfronteerd worden met een doffe hoop ellende.

Die ellende uit zich vooral in een gigantsche hoeveelheid smerigheid die men overal in de Brusselse straten kan terugvinden. Het Vossenplein, de authentieke markt waar de Belgische held Kuifje de eenhoorn vindt, is door de laksheid van de Brusselse diensten vandaag het grootste sluikstort van België. Brussel is nooit echt proper geweest maar vandaag is de situatie erger dan ooit. Erger en dus ook meer ergernis. Vandaar dat sinds enkele maanden ondertussen 1.700 Brusselaars foto's en filmpjes van onopgehaald huisvuil, sluikstorten en hondendrollen posten op de Facebookgroep 'DirtyBrussels' (facebook.com/groups/dirtybrussels/). De meer dan 4.000 (vierduizend!) foto's werden genomen overal in Molenbeek, Anderlecht, Sint-Gillis maar vooral in Laken en Brussel met de Marollenwijk als triest hoogtepunt. Het is een vies fotodagboek dat zich afspeelt in de hoofdstad van Europa.

De Marollen zijn een van de hoogtepunten van elke toeristische visite aan Brussel. Een bezoekje aan de rommelmarkt schept de verwachting om een herinnering aan de kindertijd of het ontbrekend stukje van een verzameling op de kop te tikken. Een kijkje op 'DirtyBrussels' kan makkelijk aantonen dat de foto's en herinneringen die dezelfde toeristen meenemen naar het thuisland minder memorabel zijn. Vuilnis wordt in hele Brusselse wijken amper opgehaald, vuilniszakken blijven wekenlang liggen, en de sluikstorten vormen zich daarrond. Wil je in Brussel naar het containerpark heb je amper twee mogelijkheden. In een gemeente zoals pakweg Sint-Amands is er een containerpark voor 7.000 inwoners, in Brussel is er een per 700.000 inwoners. Zonder identiteitskaart kom je er niet in, en als je wil gaan voorzie je best meer dan een halve dag door de lange wachtrijen. Als ik van mijn oude frituurolie af wil, dan wacht ik tot mijn ouders nog eens langskomen (telkens een beschamende ervaring, als ze strompelend over het vuilnis voor de deur toekomen). Die lozen het dan in het makkelijk toegankelijke recyclagepark in hun gemeente.

De verantwoordelijken van dit débacle in Brussel stad, mevrouw Karine Lalieux (PS) als schepen van Netheid (sic) en burgemeester Freddy Thielemans (PS) schijnen ondertussen niks aan de hele toestand te doen. Men valt de inwoners op een wijkcomité wel af en toe lastig met de boodschap dat men het aantal pv's dat uitgeschreven wordt met een tiental per dag heeft verhoogd, of dat men enkele straatvegers extra heeft aangenomen. In Brussel doet echter een kleine minderheid gewoon verder met hun dagdagelijkse bezigheid, het vuil door vensters en deuren naar buiten kieperen (onlangs een sofa vanuit een zevende verdieping, no kidding).

Brussel mist de ene kans na de andere om zich definitief te vestigen als hippe, gastronomische, culturele, authentieke en historische magneet. Zo'n Kuifje-film kan een fantastische opportuniteit zijn om in de volgende jaren aan honderdduizenden en vermoedelijk miljoenen bezoekers te tonen dat Brussel een bezoek meer dan waard is. Jammer genoeg ontbreekt het de meer dan 900(!) verkozen politici in het Brussels gewest blijkbaar aan de nodige capaciteiten om dit potentieel te vertalen naar een ambitieus stadsplan. Jammer genoeg kan de Brusselaar enkel vaststellen dat mevrouw Lalieux de verantwoordelijkheid die ze van de Brusselaars kreeg niet als een fulltime job beschouwt. Het doel om van Brussel een propere stad te maken bestaat niet. Vergelijken met hoe steden als Barcelona, Madrid of New York er wel in slagen om propere straten te hebben gebeurt niet. De politie van partijgenoot Freddy Thielemans bestraft niet. Met die andere partijgenoot Brussels Minister van Netheid Emir Kir wordt niet gecoördineerd. De nieuwe staatshervorming houdt de bevoegdheid van netheid keurig verdeeld over gemeente en gewest, dus ook daar kunnen we als inwoner van de Marollen weinig heil van verwachten.

En zo zal dus ook deze enorme opportuniteit die weldra op Brussel afkomt op een sisser aflopen. Nog meer toeristen zullen terug thuiskomen en zullen vertellen aan vrienden, collega's en familie over hun reis naar de Europese hoofdstad. Eén ding zullen ze allemaal bij zich hebben: vakantiefoto's waarop geen eenhoorn prijkt, maar enkel stapels vuil.

Om af te sluiten: enkele dagen geleden zakte Brussel in de lijst van aantrekkelijke Europese zakensteden van plaats vier naar zes (volgens vastgoedconsulent Cushman & Wakefield). Een week daarvoor verloren we onze Monopoly-topplaats als duurste en belangrijkste stad aan Antwerpen. Een gebrek aan ambitie. Duizend bommen en granaten!

Tom Pintens