'Een onvervalste popster, een andere omschrijving zou hem oneer aandoen.' Patrick De Witte bij de dood van televisie-icoon Tony Corsari. De Witte is stand-upcomedian, tv-maker en De Morgen-columnist.

André 'Tony Corsari' Parengh is op 84-jarige leeftijd overleden. Hier een volledige lijst van 's mans merites opsommen is feitelijk overbodig en zou misschien zelfs oneerbiedig kunnen lijken. Tony Corsari is immers een begrip, een icoon. De man was een absolute pionier van het veelbesproken verschijnsel dat wij kennen onder de roepnaam 'entertainment'. Niet enkel op de televisie, die in die periode nog luiers droeg, maar ook on the road. Men vergeet gemakkelijk - de uitmuntende reeks Oud België van Stany Crets en Peter Van den Begin ten spijt - dat Vlaanderen een bruisend variétéverleden heeft.

Als snotneus heb ik de grote Tony Corsari in levenden lijve een show zien presenteren in een feestzaal in de buurt van Gent. Een onvervalste popster. Een andere omschrijving zou hem oneer aandoen. Hij praatte de soms nogal krakkemikkige acts aan elkaar met een aisance die sindsdien maar zelden meer is vertoond, met eenvoudige, slimme grappen en vooral: met meer charme dan George Clooney, op National Charm Day. Toen hij zijn grootste hit zong, 'Waarom zijn de bananen krom?' stond iedereen recht. In die periode nam mijn moeder me ook mee naar de Gentse Ancienne Belgique, waar Leo Martin met zijn orkest optrad en waar ik ondertussen al lang vergeten Gentse comedylegenden als Bert Joris aan het werk zag.

Meestal tussen 'het ballet van Chris Sent' en Charel Janssens & Co Flowers door. Maar ik zag er ook ooit Dave 'Strange Effect' Barry. Ik zoog het allemaal op en het masseerde en kneedde mijn jongensgemoed. Dat u nu leest wat ik schrijf is voor een belangrijk deel aan die pioniersgeneratie te danken. Ik wil maar zeggen: als er iemand aanspraak kan maken op het epitheton 'grondlegger' dan is het Tony Corsari. Hij was al de beste toen men het nog allemaal aan het uitvinden was. Toen was volksvermaak geen beladen term. Toen het dat wél begon te worden hield Tony Corsari er abrupt mee op.

Sans rancune overigens. Klasse. Tony Corsari was een held. Bedankt, André.