dm column De talennota van Pascal Smet is zoals alles wat deze minister onderneemt: groots en meeslepend. Hij wil dat kinderen alreeds vanaf het derde leerjaar drietalig worden. Niet langer vrolijke, zorgeloze dwergjes - nee, wereldburgers.

Drie talen, is dat niet wat zwaar voor veredelde kleuters die nog in stripverhalen denken? Mogen zij ook nog kind zijn voor ze wereldburger worden? Dat ze bijvoorbeeld leren knopen leggen?

Niets tegen meertaligheid, maar hoe zit het met de staat van het Nederlands in het onderwijs? Ik vrees dat het niet overhoudt. Er wordt slecht gesproken in dit land. Door kinderen en volwassenen. Het Nederlands dreigt een soort tussentaal te worden. In tv-series en op sportvelden al helemaal. De Tom Boonentaal: sympathiek, familiair, maar meer klank dan taal.

Zo is ook de taal van politici. Van Bart De Wever om er een te noemen: verkaveld Vlaams. Uit de mond van Pascal Smet komt nog minder zingzang. Hij spuugt taal.

Tussen bekakt Nederlands en binnentaal van het peloton ligt kennelijk een taalwoestijn. Ik ben gek op dialecten, maar niet om het even waar en niet om het even wanneer. Overigens hoor je kinderen op het strand alleen nog in het Engels vloeken. Ook jammer.

 Hugo Camps