In zijn column in deze krant nam sp.a-nestor Louis Tobback de zogenaamde progressieve verzetsbewegingen van jongeren in Spanje en andere Europese landen op de korrel. Volgens Tobback dienen ze enkel een conservatieve agenda. Pieter Marechal neemt de verdediging van de millennials op zich. Marechal is voorzitter van Jong CD&V.

Als Louis Tobback in zijn column in deze krant klaagt dat hij de jongeren van vandaag niet snapt, willen we het hem graag nog eens duidelijk maken. Jongeren in heel Europa roeren zich en dat is de schuld van zijn generatie. Het wanbeleid van de voorbije decennia heeft het toekomstperspectief van de jonge en toekomstige generaties in gevaar gebracht. Als de babyboomers het niet willen horen, moeten ze het misschien maar voelen.

Het is van alle tijden dat een oudere generatie niet begrijpt waar de 'jeugd van tegenwoordig' het over heeft. Nieuwe tijden brengen nieuwe gewoonten. Maar de uitspraken van Tobback getuigen van zo veel blindheid dat ze eerder schandalig zijn. Beweren dat de jongeren niet meer weten waaraan ze hun welvaart te danken hebben en hoe ze die in stand moeten houden, is een slag in ons gezicht. Als wij niet de factuur van het wanbeleid van de generatie van Tobback doorgeschoven kregen, zouden we een veel betere kans hebben om ons leven uit te bouwen. Zoals het er nu voor staat, zullen we vooral mogen opdraaien voor de verdere welvaart van de babyboomers gedurende hun lang pensioen.

Want laten we eens duidelijk stellen waarom de jonge generatie in Spanje op straat komt. Ze hebben er geen enkel toekomstperspectief. Spanje kampt met een torenhoge jeugdwerkloosheid. Wie wel een job heeft, verdient vaak minder dan 1.000 euro per maand. Jongeren moeten er tot hun veertigste thuis blijven wonen, wegens geen andere keuze. En altijd zal het merendeel van wat ze verdienen, afgeroomd worden om de gigantische pensioenfactuur in Spanje te betalen. De bevolking vergrijst er in een nog hoger tempo dan bij ons. In 2049 zal maar liefst 60 procent van de bevolking 65 jaar of ouder zijn. Steeds meer mensen gaan met pensioen. En de jonge generatie moet dat allemaal dragen.

Grote lasten voor smalle schouders
De economie mag in andere landen dan wat beter draaien en de jeugdwerkloosheid mag er minder hoog zijn, de symptomen zijn in essentie overal dezelfde, ook in België. Er wordt een gigantische rekening doorgeschoven. Zoals het er nu voorstaat, zal de jonge generatie langer en harder moeten werken om de pensioenen van de babyboomers te betalen, zonder dat we zelf waar voor ons geld krijgen. Uit een recente studie van Itinera blijkt dat wij, per persoon, gemiddeld zo'n 60.000 EUR meer aan de sociale zekerheid zullen betalen, dan we ooit zullen terugkrijgen. Dat is onrechtvaardig en cynisch van Louis Tobback om te doen alsof hij dat niet beseft.

En als Tobback wil beweren dat de jonge generatie geen oplossingen voorstelt, zullen we hem die ook graag nog eens vertellen. Het is simpel: langer werken. Brugpensioen en Canada Dry moeten afgeschaft worden, vervroegd pensioen uitgesteld, enzovoort. Dat die maatregelen nodig zijn, weten we al van toen Tobback zelf nog minister was. Toch heeft hij dat nooit gerealiseerd. Uit vrees om afgestraft te worden door de electoraal sterke babyboomers. En zo wacht zijn generatie met hervormingen tot die babyboomers allemaal van de arbeidsmarkt zijn verdwenen en het dus te laat is.

Tobback en zijn generatiegenoten moeten de noodkreten van de jonge generatie serieus nemen. Het is nu aan de babyboomers om er mee voor te zorgen dat hun kinderen en kleinkinderen wel een toekomstperspectief krijgen. Als ze zelf niet tot dat besef kunnen komen, is het aan de jonge generaties om hen dat duidelijk te maken.

Wij willen ons leven kunnen uitbouwen. We zijn bereid om de vergrijzingskosten mee te betalen, maar de hele rekening willen en kunnen wij gewoon niet dragen. En vroeg of laat zullen ook de jongeren in België recht staan om dit onrecht aan te kaarten.