Elke week brieft deze kleine maar noeste belegger ons over de ins en outs van het beursgebeuren. Tussen ongezouten commentaar op de beursactualiteit door maakt hij ons in alle confidentie deelgenoot van zijn persoonlijke portefeuille, zijn winst en zijn verlies, zijn bibbermomenten en zijn geëxalteerde vreugdekreten.

Aan grote evenementen geen gebrek deze week. Voor de liefhebbers van blauw bloed was er de hoogmis van het prinselijk huwelijk tussen William en Kate en in het Madrileense Bernabeustadion knokten Real en Barcelona om de Europese voetbalheerschappij. Mooi en spannend allemaal, maar van ondergeschikt belang voor beleggers. Die keken, tussen hoop en vrees, massaal en reikhalzend uit naar het optreden van een kaal mannetje met een onberispelijk getrimde grijze baard. Een ex-professor economie aan de Princeton-University die tot de ongecontesteerde superster van de economische wereld was uitgegroeid.

Ben Bernanke, voorzitter van de Federal Reserve en dus de machtigste bankier te wereld, toonde zich voor het eerst in de bijna 100-jarige geschiedenis van de eerbiedwaardige instelling bereid 'public' te gaan om duidelijkheid te verschaffen over de toestand van de Amerikaanse economie. Een unicum waar we eens goed voor gingen zitten. Want: als Ben spreekt, luister je best. Al waren we toch niet helemaal gerust in die plotse drang naar communicatie. De Fed geldt immers als een van de meest hermetische instellingen ter wereld. Een ivoren toren die zich het liefst in een mist van geheimzinnigheid en mysterie hult. Ben zou dus op eieren moeten lopen.

Een echt goednieuwsshow kon het immers moeilijk worden. De groei van de VS-economie is in het eerste kwartaal door dure olie en overheidsbesparingen behoorlijk afgekoeld, de dollar staat onder zware druk en de inflatie blijft maar stijgen. Gelukkig is de Fed-baas een voorzichtig man. Zich terdege bewust van het feit dat elk woord, onverwacht kuchje of slecht getimed gefrons invloed kan hebben op de financiële markten en dus op onze portefeuille. Vorig jaar nog zorgde hij voor beurspaniek door de toestand van de VS-economie als 'ongebruikelijk onzeker' te bestempelen. Zijn woorden waren amper koud of ze werden door pessimistische tolken in 'rotslecht' vertaald.

Telkens als hij iets te lang aarzelde met een antwoord op een kritische vraag van een congreslid zat op zakenzender CNBC een batterij journalisten klaar om de zenuwachtigheid op de beursvloer aan te jagen. Bovendien moet Ben Bernanke zijn geloofwaardigheid beschermen in een universum dat bevolkt wordt door 'madame soleils' die op simpel verzoek van optimisten in sombere doemdenkers veranderen en wel gespecialiseerd lijken in het verdraaien of bijkleuren van informatie. Gevaarlijke lieden waar we niets aan hebben. Nochtans vragen we niet veel. Een beetje duidelijkheid en een portie eerlijke voorlichting. Meer moet dat niet zijn.

Precies daarom wordt de Fed-voorzitter binnen onze rangen bijzonder hoog geschat. Het orakel uit Augusta heeft ons, zelfs als brenger van slecht nieuws, nog nooit bedrogen. 'Helicopter Ben' strooide met miljarden verse dollarbiljetten, hield de rente op nul en kocht massaal overheidspapier op. Het werkte. 'Ben will fix it!' Toegegeven, ook hij zag destijds de kredietcrisis niet aankomen, maar zijn doortastendheid zorgde er wel voor dat de grootste economie ter wereld niet helemaal verzwolgen werd in het moeras van de rommelhypotheken. Maar zou hij ook echt iets zeggen? Van de maandelijkse persconferenties van de ECB werden we zelden wijzer. Omdat sfinx Jean-Claude Trichet - 'het kan vriezen, het kan dooien' - nooit het achterste van zijn tong liet zien.

Maar Ben doorstond zijn 'publieke' vuurdoop met glans. Bescheiden en minzame vaderfiguur die het beste voor heeft met zijn kinderen. Tegelijk zalvend en streng. "Hij is in vorm", stelde ik opgelucht vast. Een paar keer speelde zelfs een zeldzaam glimlachje om zijn doorgaans treurige mondhoeken. Hij antwoordde duidelijk, zonder camouflerend bochtenwerk. Ongetwijfeld intensief 'gemediatraind' maar geloofwaardig.

De inflatie-opstoot noemde hij een tijdelijk probleem, hij nuanceerde de afremmende economische groei en zijn belofte de nulrente nog 'geruime tijd' te behouden klonk de beleggers als muziek in de oren. Hij stelde niet alleen de markten gerust maar gaf ook de Federal Reserve een menselijk gezicht. Even voordien hadden we de omhoog gevallen miljardair Donald Trump gezien. Platte demagoog op zoek naar de geboorteakte van zijn president. Een groter contrast met de onversneden en discrete klasse van een bescheiden vakman als Ben Bernanke was nauwelijks denkbaar.