Wouter Van Besien reageert op de links-progressieve 'Vooruitgroep'. Van Besien is voorzitter van Groen! Sp.a en Groen! lopen slaafs achter het Vlaamse front. Dat schreef de links-progressieve Vooruitgroep (DM 21/10). Wouter Van Besien reageert.

Op zondagmiddag 17 oktober, rond halfdrie, kwam de e-mail van Bart De Wever binnen. In bijlage zat zijn verslag aan de koning, dat hij als clarificateur nog moest overmaken. Het bleek een uitgeschreven voorstel te zijn voor de zesde staatshervorming van België. En ook de vraag: wat vindt Groen! van dit voorstel? Antwoord verwacht tegen maandagmiddag, 14 uur.

In grote lijnen komt dat antwoord hierop neer. Het voorstel bevat genoeg elementen om verder over te onderhandelen. De sociale zekerheid en de vennootschapsbelasting worden federaal gehouden, voor ons waren dat belangrijke strijdpunten. Een splitsing van de sociale zekerheid zou immers leiden tot een versmalling van de solidariteitsbasis. Een splitsing van de vennootschapsbelasting zou de verschillende gewesten met elkaar in concurrentie jagen, een situatie waar alleen de overheid zelf bij verliest. In de tekst worden ook de regio's versterkt. Dat is positief, bijvoorbeeld op vlak van arbeidsmarktbeleid, want het maakt een coherenter beleid mogelijk. Maar ook het groene voorstel van de klimaatresponsabilisering is erin opgenomen. Gewesten die hun C02- reductie verminderen worden door deze maatregel beloond. Bovendien is er ook behoorlijke aandacht voor politieke vernieuwing wat belangrijk is om het algemeen vertrouwen in de politiek op te krikken.

Maar het is niet dat we een gat in de lucht sprongen bij het lezen van de tekst. We hebben grote problemen met verschillende passages. In de eerste plaats met het voorgestelde financieringsmodel. In het voorstel-De Wever zal de federale staat te weinig financiering overhouden. De sociale zekerheid zal zich niet overeind kunnen houden. De pensioenen komen in gevaar. Het onderdeel over justitie is veel te veel bric à brac. Het wordt een kluwen dat enkel maar meer complexiteit met zich meebrengt terwijl een modern gerecht net nood heeft aan meer transparantie. En ook voor Brussel staat er veel narigheid in. De tekst vertrekt duidelijk vanuit een wantrouwen over Brussel en De Wever plaatst Brussel bijna onder voogdij. Onze benadering is anders. Groen! wil in Brussel vereenvoudigde, efficiënte politieke structuren die net meer verantwoordelijkheid krijgen.

Groot was dan ook onze verbazing dat de Vooruitgroep plots het 'Vlaams Front' aanvalt. Welk Vlaams front wordt hier precies bedoeld? Er is in de hele onderhandelingsronde nooit een gezamenlijke strategie geweest van de vier Vlaamse partijen rond de tafel. Er zijn wel momenten geweest dat de vier Vlaamse partijen hetzelfde standpunt deelden, maar er waren evengoed momenten dat dat niet zo was. Wat dan overigens tot oppervlakkige perscommentaren leidde als er is een Vlaams front gevormd, en oeps, het Vlaams front is weer uit elkaar gevallen.

De Vooruitgroep pleit voor een ander soort frontvorming: de Franstalige olijfboom, Groen! en sp.a tegen N-VA. Het komt dicht tegen het voorstel om een regering van nationale eenheid te vormen en N-VA te laten sudderen in de oppositie. En, waarom niet nog een stap verder zetten, een cordon sanitaire tegen de N-VA? Dat lijkt ons echt twee stappen te ver. De N-VA heeft een separatistische agenda en combineert dat met een rechts-liberale economische agenda. Dat is niet eens een verborgen agenda, dat is gewoon hun partijprogramma.

Het programma van Groen! staat daar heel ver van af. Wij streven naar sterke overheden van onderen uit gestuurd en een economisch programma van duurzaamheid en solidariteit. Net daarom zit Groen! mee aan de onderhandelingstafel. Om die prioriteiten, met de kracht die we hebben, gedreven te verdedigen. Want niet onderhandelen betekent geen oplossingen. Niet onderhandelen betekent nieuwe verkiezingen. Niet onderhandelen betekent ook een verdere polarisering in dit land op basis van taalgroepen. En dat willen we niet. Daarom kiest Groen! voor de bittere noodzaak van onderhandelingen. Dat was al zo toen de tekst van Di Rupo op tafel lag. Dat blijft zo nu er een tekst van Bart De Wever op tafel ligt.