De mislukking van de onderhandelingen over een staatshervorming beheerst zaterdag de krantenbladzijden, zowel in het noorden als in het zuiden van het land. De meeste commentatoren wijzen erop dat ontslagnemend preformateur en PS-voorzitter Elio Di Rupo en N-VA-voorzitter Bart De Wever, als grote overwinnaar van de verkiezingen, uiteindelijk toch weer met mekaar rond de tafel zullen moeten gaan zitten.

"De Franstaligen zeggen dat de N-VA, en in iets mindere mate de CD&V, de doodgravers van België zijn met hun steeds verder gaande communautaire eisen. Maar wanneer het erop aankomt België financieel te redden en zo een toekomst te bezorgen, geven de Franstaligen niet thuis", meent Eric Donckier in Het Belang van Limburg. Hij vindt dat De Wever en Wouter Beke wel hun verantwoordelijkheid hebben genomen. "Daarmee ontpopten ze zich tot de laatste Belgen. Het kan verkeren", luidt het.

Ook Paul Geudens van Gazet van Antwerpen vindt dat beiden zich verantwoordelijk hebben opgesteld door garanties te eisen voor een nieuwe financieringswet. De grootste fout voor de mislukking ligt volgens Geudens bij de Franstaligen, en meer bepaald bij Elio Di Rupo. "Zijn ultiem compromis ging niet ver genoeg. Dat wist hij op voorhand". "De N-VA, en in haar spoor CD&V, zijn misschien een beetje licht omgesprongen met wat er al wel op tafel lag, maar de echte oorzaak voor de mislukking was de obsessie van de Franstaligen voor geld en voor Brussel".

Guy Tegenbos trekt in De Standaard een vergelijking met de Nederlandse coalitiegesprekken. Koningin Beatrix en koning Albert kunnen dit weekend een potje gaan uithuilen bij elkaar. Het zijn echter niet de gekroonde koningen die de problemen moeten oplossen, maar de ongekroonde, schrijft Tegenbos. PS en N-VA zijn "de ongekroonde koningen die dit tweelandenland naar een oplossing moeten trekken (...) En vlug. Of zij verliezen hun legitimiteit en de burgers hun welvaart".

Ook Liesbeth Van Impe van Het Nieuwsblad meent dat Di Rupo en De Wever toch weer aan een tafel tegenover elkaar zullen zitten. Beiden bewezen volgens Van Impe dat ze stappen in de goede richting kunnen zetten, maar ook dat ze fouten maken. "Vergelijkingen met het debacle van 2007 dringen zich steeds op. Nochtans zijn de verschillen significant. Er liggen mogelijke compromissen op tafel. Er is ernstig gepraat. En laten we hopen dat er nog geen onherstelbare wonden geslagen zijn".

"U bent vanochtend weer wakker geworden in 2007", schrijft Yves Desmet in De Morgen. "We staan terug waar we toen stonden: met niks, nada". Hij meent dat de onderhandelaars zeer ver waren gevorderd in dossiers die ons land al jaren blokkeren. "Het is ronduit bedroevend, zelfs kwaadmakend dat de onderhandelaars op een zucht van de finish niet dat laatste stukje meningsverschil uit de weg geruimd kregen", aldus Desmet.

Wim Van de Velden meent in De Tijd dat de voorbije week eeen hypotheek is gelegd op de kans een nieuwe poging te doen om een regering op de been te brengen. Het mislukken van de onderhandelingen hoeft volgens hem op zich geen drama te zijn. "Maar dat wordt het wel als de financiële markten gaan geloven dat in ons land inderdaad geen regering meer kan worden gevormd". Hij lanceert daarom een oproep tot koelbloedigheid. "Dit land heeft nood aan een staatshervorming. Wel, dat daar dan ook werk van wordt gemaakt".

Volgens Luk Van Der Kelen zou het niet verstandig zijn nu De Wever aan zet te brengen. "Hij kan alleen op een Franstalige muur van weerwraak en verbittering stoten", schrijft hij in Het Laatste Nieuws. "Wat vaststaat is dat de tijd begint te dringen (...) Een nieuw kabinet op 12 oktober zullen we niet meer halen. Allerheiligen is te vroeg, misschien Sinterklaas ook. Kerstmis dan maar?".

De Franstalige kranten
"Maar wat wil Vlaanderen?", vraagt Le Soir zich af. "Onbegrijpelijk. Helemaal betreurenswaardig. En op dit momen absoluut onverantwoord, vanzelfsprekend onder voorbehoud van een tovenaar die de komende dagen, weken of maanden een compromis kan vinden dat voor alle partijen standhoudt", benadrukt Béatrice Delvaux. "Wat willen jullie?", vraagt ze aan de Vlamingen.

"Laten we durven!", titelen de kranten van de groep Sud Presse. Ze vinden dat de Franstaligen niet bang hoeven te zijn om hun toekomst in handen te nemen. "Laten we ja zeggen tegen nieuwe bevoegdheden en de Vlamingen tonen dat we het even goed kunnen doen als hen in het België van morgen".

"België in de hel", luidt het op de voorpagina van La Dernière Heure, dat een foto van Elio Di Rupo en Romelu Lukaku gebruikt als symbool voor de politieke crisis en de nederlaag van de Rode Duivels tegen Duitsland. De krant meent dat "alles opnieuw te doen valt" en dat Di Rupo er niet in is geslaagd het onverzoenbare te verzoenen. "Het land beweegt al drie jaar niet meer. Deze patiënt is meer dan comateus", vindt Vincent Liévin.

"Et maintenant ? En wat nu", vraagt La Libre Belgique zich af in beide landstalen. Voor de krant is "zeker alles te hernemen vanaf nul". "Nu is het aan De Wever", meent Nicolas Ghislain in L'Echo. "Het proces dat de volgende dagen onvermijdelijk zal worden gemaakt van de preformateur is onaanvaardbaar. Elio Di Rupo heeft het geprobeerd, met moed en met een methode die vruchten kon afwerpen", benadrukt hij. "De verantwoordelijke nummer één voor de huidige chaos, Bart De Wever, moet vandaag zelf op de proef worden gesteld".