ING heeft, na felle kritiek, beslist om de afhaallimiet voor zestigplussers toch niet te beperken (DM 4/8). L'histoire belge bereikte ook Guy Poppe in Frankrijk. Guy Poppe (63) is oud-radiojournalist van de openbare omroep. Hij verblijft momenteel in Frankrijk.

Gisteren wakker geworden met une histoire belge als headline op France Inter: ING wou de mogelijkheid om geld uit de muur te halen voor zestigplussers beperken tot 1.000 euro per week. Ik héb een rekening bij die bank, ben 63 en dacht meteen: opzeggen, die handel. Tot ik me bedacht dat het me verleden jaar drie maanden gekost heeft om mijn rekening bij ING-Nederland af te sluiten. Zo zit een bank nu eenmaal in elkaar : je deponeert er je geld, betaalt ze zodat ze goed eraan kan verdienen en op de koop toe doe je de administratie zelf, van thuis uit. Tot je weg wil, ho maar. 
Nu dit weer: een bijkomende beperkende en betuttelende maatregel. Het is alom bekend dat zestigplussers de schietschijf zijn van zowel de georganiseerde criminaliteit als kruimeldieven, zich overgeven aan verspilzuchtige consumptie en je ze, dementerend als ze zijn zonder het te beseffen, weg moet houden van plaatsen waar misdaad welig tiert, zoals in de buurt van bankautomaten. Een alternatief als misdrijven voorkomen door de veiligheid op zulke plekken te verhogen, mensen weer aan het loket te bedienen of langer open te houden, is uiteraard geen optie. In onze maatschappij die uitblinkt in jeunisme en overdadige regelgeving en waar banken hun dienstverlening aan klanten tot een minimum beperken, past het oorspronkelijke idee van ING als gegoten.
 
Respect
Respect, daaraan mangelt het bij ING. Ik was net een week in Burundi en had er op de heuvel Ciri in de gemeente Kiremba een gesprek met de moeder van Agathon Rwasa. Hij is een voormalig rebellenleider die na zijn nederlaag bij de gemeenteraadsverkiezingen in mei de volgende stembusslagen geboycot heeft en onderdook. Militanten van de president zijn partij waren Rwasa's moeder komen lastigvallen en beledigen. Gelegen op een matje in de schaduw voor haar huis ze is rond de tachtig en zogoed als blind deed ze me haar verhaal. Zo'n honderd dorpelingen van alle leeftijden, inclusief een flink stel kinderen, stonden rond haar en bleven muisstil terwijl ze sprak. Geen enkele jonge blaag haalde het in zijn hoofd om haar te onderbreken. Geen enkele bankbediende zou het in zijn hoofd halen om haar te vertellen hoeveel ze per week van hem mag uitgeven, oud en blind als ze is. Respect staat daarboven.
 
Maar ter zake, terug naar ING. De bank heeft bepaald de vinger niet aan de pols gehouden. Ze had andere voorstellen kunnen lanceren. Straks moet iedereen langer werken om de pensioenen van zijn kinderen betaalbaar te houden. Waarom niet de lonen van die financiële klungelaars die onverantwoorde zestigplussers sowieso zijn uit laten betalen in handen van bankiers, die het inkomen op wat handgeld na keurig in hun plaats besteden ?
 
Of laten we de dingen eens omdraaien. Tijdens de financiële crisis van 2008 is aangetoond dat bankiers slecht met onze centen omgesprongen zijn. Het heeft de samenleving, ons allemaal, veel geld gekost om onze schaapjes weer op het droge te krijgen. Laten we dus voortaan alle beslissingen over meer dan 1.000 euro over aan de huidige generatie van senioren, de meest kapitaalkrachtige ooit, die bewezen heeft dat ze haar zaakjes op orde heeft. De banken onder voogdij, moge dat idee rijpen. Senioren van dit land, verenigt u!