De discussie omtrent de zigeunerproblematiek woedt al jaren en is zeer moeilijk. Daarom wil ik in de eerste plaats benadrukken dat het bij de zigeuners van Vie et Lumière niet gaat om de klassieke problematiek. Dit waren bijzonder welstellende mensen met nette kledij, mooie, dure wagens en schitterende caravans. Daaruit besluit ik dat deze mensen zowel financieel als intellectueel in staat zijn om volgens de normale wettelijke procedures te handelen. Met name het vragen van toelating alvorens zich ergens te plaatsen, en vervolgens ook de financiële gevolgen te dragen. Indien zij dat wel hadden gedaan, en met toestemming van de eigenaar hun kamp hadden opgeslagen, waren wij als gemeente niet bij machte om daar iets aan te doen. Maar dat is dus niet gebeurd.

Wat ons vooral tegen de borst stuitte, was de agressiviteit waarmee dit alles gebeurde. Men probeerde ons door hun grote aantal voor een voldongen feit te stellen. In samenspraak met de eigenaar van de wei wilden wij daarom meteen laten blijken dat we niet akkoord gingen met zo'n manier van handelen. We lieten een deurwaarder komen, om de staat van het terrein voor aankomst en na het vertrek van de woonwagenbewoners op te meten. Die werd voor de boer beraamd op zo'n 1.500 euro financieel verlies. Bovendien moest er gezorgd worden voor water en voor vuilnisophaling. Wij hebben geprobeerd hen te helpen door hen door te verwijzen naar particulieren die voor water en containers konden zorgen, maar ze waren niet bereid om daarvoor te betalen. Ook het voorstel tot aankoop van vuilniszakken van de gemeente werd afgewezen, wegens "disciplinaire problemen" met het gebruik ervan.

Overleg was zo goed als onmogelijk. Bij het vergaderen was er weinig luisterbereidheid en redelijkheid. Zij wilden blijven tot zondag omdat hun erediensten al gepland waren, maar de eigenaar van het terrein wou liever dat ze vertrokken. Daarom spande hij een kortgeding in. Met onze steun, omdat wij vinden dat het eigendomsrecht gerespecteerd moet worden en we een vonnis wilden dat ook andere gemeenten zou helpen in dergelijke gevallen. Daarom heeft ook de gemeente Dour al contact met ons opgenomen.

Sneller dan verwacht kregen we een sluitende juridische rechtspraak. De zigeuners moesten binnen de zes uur het terrein verlaten, op straffe van een dwangsom van 250 euro per persoon en per voertuig, per uur dat ze de limiet overschreden. Ook wij vonden dit erg drastisch, zodat we nogmaals een onderhandelingspoging ondernamen. Zij wilden nog steeds niets horen van een schadevergoeding, tenzij ze tot zondag mochten blijven. Toen die eis werd afgewezen, dreigden ze met geweld. Na heel wat onderhandelen werd de schadevergoeding uiteindelijk afgerond op 300 euro. Wij als gemeente nemen 700 euro voor onze rekening. Op die manier zou er sneller een oplossing uit de bus komen, en vermeden we een confrontatie met een uitgebreide politiemacht.

Veel politici laten over zich heen gaan uit vrees om op de brandstapel van het racisme terecht te komen. Ook ik wil niet in dat kamp belanden, maar heb louter geprobeerd om een lijn aan te houden inzake redelijkheid en wettelijkheid. Hun spelletje met de Belgische gemeenten is alleszins doorprikt.

Hendrik Verkest, burgemeester Wingene