21/06/10 10u46
Tom Vandyck, correspondent van De Morgen in de VS maakt elke week een stand van zaken op in het land van Barack Obama.
-
Volgens experts in de VS zullen mens en robot rond 2040 samensmelten
Er waren in de VS de laatste weken nog andere dingen aan de gang dan olielekken. Met veel bombarie lanceerde computermaker Apple zopas de vierde versie van de iPhone. Dat is Apples nieuwste wapen in de concurrentieslag met Google en zijn Androidsoftware voor smartphones.
Uit het Googlekamp worden hier dezer dagen een aantal fameuze concurrenten voor de iPhone gelanceerd. De EVO 4G van de Taiwanese fabrikant HTC is de eerste smartphone op een supersnel 4G-netwerk. Hij heeft een scherm dat zo groot is dat men hem voor het gemak heeft uitgerust met een fietspootje, zodat je hem rechtop kan zetten, kwestie van op je gemak een videootje te kijken.
Het Amerikaanse Motorola stelt dat het voor het eind van het jaar zal uitpakken met een toestel dat een bijzonder krachtige 2-gigahertz-chip bevat. Daarmee komen smartphones bijzonder dicht bij voldragen computers. Motorola is ervan overtuigd dat bedrijven hun werknemers in de nabije toekomst smartphones zullen geven in plaats van laptops.
De halsbrekende snelheid waarmee de technologie zich ontwikkelt - en die trend wordt vooral door de VS gedreven - is niet meer of minder dan een sociale revolutie. De iPhone en iPad (ook die krijgt weldra een reeks Googleconcurrenten) zouden niet misstaan hebben in een aflevering van Star Trek uit de seventies. Vliegende auto's en interstellaire ruimteschepen hebben we niet, maar we hebben via het mobiele internet wel zowat alle informatie in de wereld aan onze vingertoppen.
De beste barbecuetent vinden in Kansas City? Het internet, Google Maps en de gps-chip in je smartphone leiden je er meteen naartoe. Ga in Amerika wonen en via Facebook op je gsm hou je constant contact met je vrienden thuis. Mijn zoontje van drie vindt het niet meer dan normaal dat zijn pa alle video's die hij maar wil op zijn gsm tevoorschijn tovert via YouTube. Als er in IJsland een vulkaan uitbarst, wil hij die zien en wel meteen.
Onderzoek van de Stanforduniversiteit in Californië wijst aan dat studenten daar zo vergroeid zijn met hun iPhones dat ze die dingen constant strelen en schoonmaken. Als ze hun iPhone vergeten, voelen ze zich naakt. Hem kwijtraken zouden ze een tragedie vinden.
De Belgische professor Pattie Maes van het Massachusetts Institute of Technology oogstte vorig jaar een staande ovatie met de Sixth Sense, een aan je gsm verbonden camera annex softwarepakket dat constant de wereld om je heen filmt en daar in real time informatie over aanbiedt. Eén van de volgende stappen kan zijn om dat zesde zintuig rechtreeks met de hersenen te verbinden, zei Maes toen in deze krant.
Experts in de VS voorspellen dat we ergens tussen 2030 en 2040 de singulariteit zullen meemaken, het punt waarop mens en machine zo samensmelten dat de grens tussen de twee compleet vervaagt. Lui die daarin geloven, noemen zich transhumanisten. De mens voorbij, met andere woorden. Let wel: het gaat niet om fantasten, maar om zeer serieuze wetenschappers.
Het tempo waaraan de technologische vernieuwingen zich aandienen, wordt bovendien steeds maar hoger. Alleen: we merken er niet eens meer iets van. Om ons heen speelt er zich een omwenteling af die de wereld even diepgaand kan veranderen als de Industriële Revolutie of de uitvinding van het wiel destijds, maar dat went met recht evenredige snelheid.
De Amerikaanse sciencefictionschrijver William Gibson, die in de jaren tachtig de term 'cyberspace' bedacht, noemde dat verschijnsel onlangs "future fatigue", ofte: toekomstmoeheid. De Toekomst met een grote T is dood, verklaart hij. Vergeet vliegende auto's en sterrenschepen. Voor ons liggen alleen maar meer productlanceringen en technologische doorbraken, maar die zijn nauwelijks meer dan de faits divers.
Gibson vindt dat overigens best. "Die nieuwe staat van No Future geeft aan dat we een nieuw soort maturiteit gevonden hebben, het begrip dat iedere toekomst iemand anders' verleden is en ieder heden iemand anders' toekomst. Wanneer we aankomen in de Toekomst met een grote T, constateren we steevast dat het een heden met een kleine H is."
Wat niet wegneemt dat zo'n vliegende auto nog steeds niet mis zou zijn.