Tom Vandyck, correspondent van De Morgen in de VS, maakt elke week een stand van zaken op in het land van Barack Obama.

Het gebeurt wel eens dat je de werkelijkheid anders ziet als je even je ogen dichtknijpt tot spleetjes. Aanschouw de wereld niet als een hogedefinitiescherm, maar als een impressionistisch canvas en een heel nieuw beeld dringt zich op. Je mag dat niet de hele tijd doen en je moet je hoeden voor fantasietjes. Maar als je Amerika de laatste paar weken op die manier bekeek, zag het land eruit als een griezelige scifi-film.

Flashback naar 1 mei. In New York liet Faisal Shahzad, een Amerikaan van Pakistaanse afkomst, een autobom achter die gelukkig niet afging. Times Square, waar iedere keer dat je er een tijdje niet geweest bent weer meer reusachtige videoschermen bijgekomen blijken, zag er op de rechtstreekse beelden uit als een decor uit Blade Runner, de visionaire scifi-film uit 1982 van Ridley Scott. Als je het uit de juiste hoek filmt, valt er daar haast geen spoortje van de twintigste eeuw meer te bekennen.

Shahzhad was naar verluidt kwaad over de aanvallen met onbemande Predator-vliegtuigen waarmee de VS onder Barack Obama nog frequenter dan onder George W. Bush op terroristen jaagt In Pakistan. Shahzad had gelijk dat hij daar kwaad om was, want daar vallen burgerslachtoffers bij. Maar robotvliegtuigen die vanuit de lucht op mensen munten? Ziedaar een scène uit The Terminator.

Shahzad is een computeringenieur die zijn diploma haalde in de VS, school liep in Karachi, een voornaam productiecentrum van consumptiegoederen voor het Westen, en zich tot terrorist liet opleiden in Waziristan, het nog grotendeels in de middeleeuwen levende tribale gebied in Pakistan waar Osama bin Laden zich schuil zou houden. Hij is, met andere woorden, een man in wiens persoonlijkheid futuroloog Alvin Tofflers eerste, tweede en derde golf zich verenigen.

Tegelijkertijd ging Wall Street in vrije val door de begrotingscrisis in Griekenland. Omwille van wat in essentie broodrellen zijn in een welvarend westers land dus, wat op zich al opmerkelijk is. Maar de duik van Wall Street werd grotendeels in gang gezet door computers die op eigen houtje beslisten om aandelen te dumpen. "The machines are in control now", schreef een blogger van The Wall Street Journal ("De machines zijn nu baas"); ook weer een zinnetje dat recht uit The Terminator komt.

Ondertussen bleef de olie opborrelen uit het gat in bodem van de Golf van Mexico, waar eerder het booreiland Deepwater Horizon verging. Eigenaar van die oliebron is BP, dat zichzelf zeer Orwelliaans Beyond Petroleum noemt. De petroleum voorbij? Niet echt, dus.

Achthonderd kilometer noordwaarts speelde zich een natuurramp af die zelfs in de Amerikaanse media onderbelicht bleef. Met 24 centimeter neerslag brak Nashville op twee dagen tijd zijn regenrecord voor de hele maand mei. Gevolg: een enorme overstroming. Zes mensen kwamen om. De stad zag eruit zoals New Orleans na orkaan Katrina.

Je mag natuurlijk nooit conclusies trekken op basis van één weerfenomeen, maar tegelijkertijd sloot mijn eigen staat Minnesota, een plek die bekend staat om haar eindeloos aanslepende winters, haar warmste april sinds 1891 af en kwam uit Europa het bericht dat Cannes en Nice overspoeld werden door tien meter hoge golven.

Een en ander deed denken aan de roman A Friend of The Earth uit 2000, waarin schrijver T.C. Boyle een Amerika beschrijft dat vanwege klimaatverandering constant geteisterd wordt door recordstormen en plensbuien die zo hard gaan dat haast niemand het droog houdt. De mensen in dat boek verdingen hun rauwe realiteit door de hele dag voor de computer en de televisie te zitten.

Passend, wat dat betreft: Apple maakte bekend dat het zijn miljoenste iPad verkocht heeft. Ogen weer open, dus. En laat dat HD-scherm maar aanrukken. Misschien consumeer ik te veel scifi, maar als dit het begin is van het einde van de wereld zoals we haar kennen, dan is dat zowat het grootste verhaal sinds het uitsterven van de dinosaurussen. En daar wil je niks van missen, toch?