dm opinie

Was het niet paars dat ooit verweten werd zich te bezondigen aan government by announcement? In de hoogdagen van de open debatcultuur was die kritiek trouwens niet altijd onterecht. Maar was het toen niet de christendemocratische oppositie, geschaard rond Yves Leterme, die op die nagel bleef hameren?

Geheugens moeten dan toch kort zijn in de Wetstraat. Want nog niet zo heel lang geleden kondigde de federale regering aan dat ontslagen arbeiders zouden genieten van een crisisbonus. Wie zijn job verliest omdat zijn fabriek of onderneming sluit of krimpt, zou een belastingvrije premie van 1.666 euro krijgen. Dat zou bijzonder welgekomen zijn.

Zou. Want die premie is weliswaar door het parlement gejakkerd, maar een gestemde wet is nog geen praktijk. De RVA weet nog altijd niet precies wat en hoe, en bovendien zijn de wetten erbarmelijk opgesteld ¿ de Nederlandse vertaling is volgens de Raad van State hier en daar zelfs "nagenoeg onleesbaar". Het kabinet-Milquet wuift die kritiek weg: "Dat wordt wel in een verzamelwet geregeld."

Dus: ten gevolge van a) haastige en niet van enig populisme gespeende politieke besluitvorming en b) slordige legislatieve opvolging is die premie er nog altijd niet. Government by announcement, ditmaal door een regering die geleid wordt door christendemocraten, eerst Herman Van Rompuy en nu Yves Leterme zelf.

Misschien moet deze regering eens abstractie maken van politieke logica's, hoe tegengesteld ook. Want dat blokkeert ook nu weer de zaak: hoe definiëren we een "onderneming met economische problemen" - die moet namelijk mee betalen aan die premie, en de regeringspartijen raken er niet aan uit.

Zo'n debat is overigens legitiem. Tenminste: zolang de beslissing nog niet werd afgeroepen. Hoe nuttig een politieke discussie ook moge zijn, nadien is het uit met praten en overleggen. De crisisbonus is aangekondigd en beloofd, en had er al lang moeten zijn. Maar met rustige vastheid zet deze onhebbelijke coalitie zichzelf verder, wie ook de eerste minister is: zelfs als men wil dat er iets gebeurt, verandert er toch niets. Behalve de verbittering bij de ontslagen werknemers en straks de antipolitiek: die groeien.

Walter Pauli
Politiek commentator