dm opinie

Het schisma binnen het Vlaams Belang ligt open en bloot op tafel, nu oud-voorzitter Frank Vanhecke ostentatief de deur van het partijbestuur achter zich dichtgeslagen heeft. Vanhecke was 12 jaar lang voorzitter van de partij, nog maar de tweede na Karel Dillen, en het is dus een geste die nauwelijks overschat kan worden.

Hij doet dat uit protest tegen de machtsgreep "van de Antwerpse gemeenteraad", lees de groep Dewinter-Annemans. Want net in Antwerpen liggen natuurlijk het alfa en omega van de partij.  Het is daar dat ze ontstaan is, en 14 verkiezingsoverwinningen op rij boekte. Het is ook daar dat recent de klappen vielen. Patrick Janssens troefde er ongenadig Dewinter af, die echt niet kon geloven wat hem overkwam. Bij de laatste verkiezingen hapten Bart De Wever en Jean-Marie Dedecker dan weer grote stukken uit het kiezersbestand, zodat de partij, tot haar nog grotere verbijstering, liefst negen procent verloor.

Het is makkelijk eensgezind te blijven als de verkiezingsoverwinningen aan elkaar geregen worden, maar een afkalvende partij vervalt dan in meningsverschillen, ruzies en persoonlijke afrekeningen. Want veel meer dan over een inhoudelijke discussie tussen hardliners en "verruimers", gaat dit schisma natuurlijk over de pure macht.

Met in het ene kamp de "founding fathers" van de partij en hun achterban, en in het andere kamp diegenen die in het verleden aan hen schatplichtig waren, maar de harde kern Antwerpenaren nu beschouwen als de oorzaak van de afgang. Een kersvers en communicatief niet uitblinkend voorzitter als Bruno Valkeniers heeft dan niet de autoriteit om het tweegevecht te stoppen, en kan alleen maar toekijken hoe zijn partij door toedoen van haar eigen kopstukken in de lappenmand terechtkomt.

Alle voorbeelden uit de geschiedenis tonen aan dat een verdeelde partij kiezers wegjaagt, en dat weten ze bij het Belang ook. Zeker wanneer die kiezers sinds kort een alternatief hebben in een correct-democratische conservatieve Vlaams-nationalistische partij, die bovendien heeft bewezen dat ze ook meer dan een beetje op het beleid kan wegen. Het is altijd de ultieme ambitie van Bart De Wever geweest om het Vlaams-nationale gedachtegoed terug te veroveren op de erfgenamen van haar donkerste geschiedenis. Hij is er nooit dichter bij geweest.

Yves Desmet
politiek commentator