Een dag na zijn benoeming tot eerste permanente voorzitter van de Europese Raad hebben alle Belgische kranten het in hun commentaarstuk over Herman Van Rompuy. Een overzicht.

Volgens DE MORGEN is Herman Van Rompuy geen tafelspringer, maar het idee dat hij zijn mandaat braaf aan het handje van Merkel en Sarkozy zal doorbrengen, zal ook niet blijken te kloppen. "Elk voordeel heb ze nadeel", wordt tegelijk Johan Cruijff geciteerd.

Hoezeer de Wetstraat het ook gunt aan Van Rompuy, tegelijk was gisteravond het knarsetanden duidelijk te horen, want het meest logische, maar daarom niet het meest wenselijke scenario is dat Yves Leterme het van hem zal overnemen als premier. Niet alleen vragen velen zich af of ze zullen te maken krijgen met een gelouterd man, de kans is evenzeer re'el dat een man met een levensgrote rancune en behoorlijk wat wraakgevoelens zich zal willen revancheren op al diegenen die hij de schuld geeft van zijn eigen mislukkingen.

Een gebeurtenis van formaat, noemt DE STANDAARD de benoeming. De weg ernaartoe wordt gekenmerkt door getouwtrek, koehandel, gesjacher, lage slagen en regelrechte smeerlapperij, maar die oefening in spitsroeden lopen heeft Van Rompuy, met zijn onverstoorbaar flegma, glansrijk doorstaan. De karikaturen moeten nu evenwel worden opgeborgen: Herman Van Rompuy is geen superman, maar ook geen watje. Hij is in staat om van hopeloos complexe situaties het beste te maken, ook al is dat inhoudelijk bitter weinig. Hij kan leven met de begrensdheid van mogelijkheden. De zijne, die van anderen en die van een dossier. De krant roept ook op tot een terugkeer naar de realiteit. Van Rompuy wordt niet de Europese Obama. De permanente voorzitter is er als schakel in een langzaam proces van vorming van de Europese identiteit.

Voor HET NIEUWSBLAD lijkt een ijzeren wet gebroken, de Britten kunnen niet elke Belgische kandidaat voor een Europese topjob tegenhouden. Toch begint het echte werk nu pas. Het lijdt geen twijfel dat Van Rompuy een overtuigde Europeaan is, maar hoe hij dat concreet wil invullen met zijn prestigieuze functie moet nog blijken. Een beetje ambitie, een beetje voluntarisme, het zal nodig zijn. Van Rompuy is geen grijze muis, het wordt tijd dat ook Europa dat leert. De Belgen zullen er alleen maar trotser door worden. Laat Van Rompuy schitteren op de internationale scène, we hoeven niet te bescheiden te zijn, luidt het.

De keuze mag nu negatief lijken. Maar dat zal niet lang duren. Dat schrijft HET LAATSTE NIEUWS, verwijzend naar de keuze voor Van Rompuy als kandidaat van de minste weerstand. Europa zal hem wel leren ontdekken, de man die uit het hoofd in het parlement gedichten reciteert van een van onze grootste dichters. Zijn eruditie en belezenheid zijn bijna een anachronisme in een hectische tijd van vluchtige indrukken, een atypische politicus in deze tijd van snelle quotes. Voor ons land is de nieuwe job van Van Rompuy een hele eer. Het bevestigt ons statuut van Europese voortrekker. Nog volgens de krant is het ondenkbaar dat CD&V iemand anders dan Yves Leterme naar voor zou schuiven om de nieuwe premier te worden.

DE TIJD ziet de voordelen voor Europa. Het trio met Herman Van Rompuy, Catherine Ashton en Commissievoorzitter Jos¿ Manuel Barroso verdient geen schoonheidsprijs, maar voor de toekomstige werking van Europa is de keuze van donderdagavond een welkome verfrissing en een wissel op de toekomst. In deze tijden van crisis en na moeilijke jaren in de integratie is ook Europa dringend toe aan enige rustige vastheid. Met het bescheiden trio kan Europa evenwel terug naar de toekomst.

In HET BELANG VAN LIMBURG klinkt het dat Herman Van Rompuy de envergure heeft, zowel naar stijl als naar inhoud, om als president de Europese Unie op een waardige wijze te vertegenwoordigen op het wereldforum. We weten wel zeker dat Herman Van Rompuy dat goed zal doen, schrijft de krant. Elke medaille heeft evenwel een keerzijde: nu Van Rompuy promotie heeft gemaakt, zal Europees Commissaris Karel De Gucht moeilijk aanspraak kunnen maken op een zware portefeuille in de nieuwe Europese Commissie. De krant weet ook niet of ze blij moet zijn nu Yves Leterme weer premier wordt. De staatshervorming en de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde liggen nog op tafel, en de Franstaligen lusten Leterme al niet.

GAZET VAN ANTWERPEN meent dat Van Rompuy het goed gaat doen in Europa. Met hem gaan we niet in affronten vallen, luidt het. De uittredende Belgische eerste minister kan de komende jaren al zijn talenten bovenhalen om meer eenheid, meer continu¿teit, meer vaart en meer daadkracht in het Europees beslissingsproces te brengen. Als voorzitter van de raad van staatshoofden en regeringsleiders kan en moet hij een cruciale rol spelen in de verdere volwassenwording van de Europese Unie. Dat hij de eerste voorzitter van de Europese Raad wordt, geeft hem extra mogelijkheden. Het presidentschap is nog maagdelijk. De functie is nog kneedbaar, ook al omdat het Verdrag van Lissabon geen exacte jobomschrijving geeft. Het geeft minstens ruimte voor interpretatie.

Tot op het moment dat hij een comeback maakte op het Belgische politieke toneel, stond Herman Van Rompuy bekend als een "has been", herinnert zich LA DERNIERE HEURE.

Net als de kersverse Hoge Vertegenwoordiger, Catherine Ashton, is Van Rompuy "een onbekende buiten zijn eigen kiesomschrijving", zo schrijft LE SOIR dan weer. Volgens de krant wijst de benoeming van Ashton - "een bijna-groentje in de politiek" - op de "kracht van het Britse diplomatieke vuur", terwijl Van Rompuy "een zeker Europees ideaal" vertegenwoordigt. Le Soir typeert de bijna-ex-premier als een "rechtlijnig man, niet-lachende grapjas, architect van onmogelijk compromissen".

"Yes, he can!", schrijft LA LIBRE BELGIQUE, die opmerkt dat de "de toekomstige Belgische ex-premier niet "de slaafse poedel van de lidstaten" zal zijn. "De vlieguren die hij in België heeft gemaakt, in onder andere de institutionele warboel, zullen hen dierbaar zijn", verwacht de krant.

Voor VERS L'AVENIR is Herman Van Rompuy "de onzichtbare man", die op een machiavellistische en geestige manier de kunst van de repliek en het gekozen woord gebruikt, maar door zijn nederigheid van alles wordt vrijgepleit. Ook al is hij soms even discreet als "een monnik die zijn gebedenboek hanteert", kan Herman Van Rompuy zich doorzetten. "A priori denk je dat het een kleine is, maar het is een grote", schrijft Vers l'Avenir.