dm opinie

Een ruime opkomst en een uitslag die je moeilijk als kantje boord kunt bestempelen: de Antwerpenaren hebben overduidelijk tegen de huidige plannen voor de Oosterweelverbinding gestemd. Net zoals in alle voorgaande stedelijke referenda heeft het nee-kamp het gehaald. Daar zijn ongetwijfeld interessante psychologische bedenkingen bij te maken.

Nee-stemmers zijn bijvoorbeeld altijd wat gemotiveerder om hun stem uit te brengen. Ongetwijfeld speelt ook het aloude NIMBY-syndroom mee. Wat ook nodig is voor de oplossing van gemeenschappelijke problemen, dan toch het liefst niet in mijn achtertuin. Maar er waren ook gegronde redenen: milieu- en gezondheidsbezwaren en het gegeven dat zo'n immens bouwwerk de stad in haar natuurlijke groei zou afsnijden, op minder dan 2 kilometer van haar Grote Markt.

Dat er zo'n breed maatschappelijk draagvlak voor een "nee" bestond, is ook niet alleen te wijten aan het marketingtalent van de actiegroepen, maar evenzeer aan de knullige manier waarop, zeker in de eerste fase van het project, de BAM nagelaten heeft om haar plannen transparanter te maken en er steun voor te verwerven. Ze heeft daardoor minstens de perceptie geschapen van een project dat het daglicht een beetje schuwde en in achterkamers werd voorbereid. Het zou ook geen verwondering wekken dat mensen gewoon tegen die beleidsvorm hebben gestemd, los van het feit of ze de Lange Wapper al dan niet zagen zitten.

De uitspraak is in ieder geval zo duidelijk dat de Vlaamse regering niet langer de keuze heeft om ze naast zich neer te leggen of om de plannen met een amendementje hier en daar toch door te drukken. Ook al is de uitslag juridisch niet-bindend, politiek is hij dat overduidelijk wel. Deze uitslag negeren en binnen enkele weken of maanden met een doorslagje van het huidige plan komen aanzetten, zou een antidemocratisch signaal uitzenden waarop de hele politieke klasse in Antwerpen nog generaties zou worden afgerekend.

De enige optie is om terug naar de tekentafel te gaan en andere alternatieven te plannen en te ontwerpen. Dat is een slechte zaak voor alle automobilisten die nog jaren de problemen op de Antwerpse ring zullen moeten trotseren. Want dat is natuurlijk wel de prijs die deze mooie oefening in democratie gisteren gevraagd heeft: voor de oplossing van het Antwerpse verkeersinfarct zijn we geen stap verder geraakt.

Yves Desmet
Politiek commentator