't Mag Allemaal

Helmut Lotti is zanger. Hij is gehuwd met journaliste Jelle Van Riet.Dag Allemaal, TV-Familie, Story en Het Laatste Nieuws: ze hoeven voorlopig niet meer te rekenen op een interview met Helmut Lotti (DM 13/10). 'Ik doe niet meer mee', zegt hij. De Morgen vroeg Lotti waarom en of hij het ook op papier kon zetten.

Laat mij u enkele voorbeelden geven, los uit de pols, van berichten die ik de voorbije maanden over mezelf en mijn vrouw heb mogen lezen in de boulevardpers.
 
Onder de titel 'Vriendin Helmut Lotti wil een kind' las ik - we waren toen nog niet verloofd - dat Jelle met een zo vurige kinderwens rondloopt dat zij lange tijd het BOM-moederschap heeft overwogen. Gelukkig wist ik toen al dat op elk pulpblad en elke patattengazet een grote duim rondloopt waarop ten gepaste tijde wordt gezogen dat het een lieve lust is.
 
Ik besloot toch met haar te trouwen, maar net voor ons huwelijk las ik nog een verontrustend bericht. 'Fans niet welkom op huwelijk Helmut en Jelle'. Mijn toekomstige was een kreng, dat bij ons thuis de lakens zou uitdelen en mij wilde weghouden van mijn fans. Vreemd vond ik dat, want het was net Jelle die mij zo zot had gekregen om op onze huwelijksdag een tournee générale te geven op de Grote Markt van Antwerpen. Een duur kreng, dus.
 
Ons huwelijk gaf aanleiding tot meer verzinsels. Zo stond op een frontpagina 'Natan ontwerpt trouwjurk voor Jelle'. Ik schrok, want ik wist dat dit niet waar was en de afgebeelde jurk dus zeker niet de hare kon zijn. Binnenin gaf het blad hier een fantasievolle draai aan. Dat mag, maar dergelijk bewust misleidende covers dringen sterker door dan de artikels binnenin. Vorige week nog plakte een blad een foto van mijn vrouw en een van mij aan elkaar, zette ons op de cover en blokletterde 'Het huis van Helmut en Jelle: "Vreselijk knoeiwerk".' Het bouwbedrijf dat onze renovatie mee uitvoert, overwoog al hun reclameborden weg te halen, maar wie de moeite nam het artikel aandachtig te lezen, besefte dat het om bouwwerken van decennia terug gaat. Ons huis zou toen zo verkloot zijn dat het nu niet meer te redden is. Dat terwijl het natuurlijk een meesterwerk wordt. Niks geknoei! Maar ja, dat verkoopt zo slecht.
 
Broer met jurk
Ik heb nog meer: na ons huwelijk zag ik een foto van mijn minderjarige dochter, terwijl niemand hiervoor de nodige toestemming had gegeven. Onze familie bleek ook miraculeus gegroeid, want er verscheen een foto van 'de zus van Jelle'. In werkelijkheid heeft zij enkel een broer (die niet blond is en ook geen jurken draagt). Nog straffer was de foto van 'de ouders van Jelle' in de huwelijksstoet. De vrouw op de foto was niet haar moeder en helaas is haar vader zelfs voor haar mooiste dag niet kunnen verrijzen uit de doden. Dat hij 19 jaar geleden is gestorven, had men kunnen weten, want dat had Jelle al verteld in één van de columns die zij schrijft voor De Standaard. Wie zich informeert, begaat dergelijke miskleunen niet, maar alles heeft natuurlijk zijn bedoeling.
 
Waarom, denkt u, wordt Jelles column door collega-journalisten (nou ja, journalisten) herwerkt tot artikels waarin het lijkt dat zij een interview met haar hebben gehad? Omdat Jelle er nog nooit een heeft gegeven, behalve aan de fietsersbond, haar eigen krant en Humo. Als dat niet superexclusief is!
 
Incompetent of immoreel
Halve en hele waarheden hebben de bedoeling ons uit ons kot te lokken. Wie weet zullen we op die onzin reageren, een rechtzetting vragen, een camera in ons huis toelaten. En dan heb je toch algauw een viertal weken frontpaginanieuws, zoals schrijnend genoeg het geval was bij Yasmine. Toen ik deze zomer na weken vakantie terugkwam, was ik in shock: Yasmine stond nog steeds op tal van covers. Hoewel ik haar niet echt heb gekend, vond ik het walgelijk hoe diep men dat verdriet heeft uitgebeend ten gunste van de oplage. 't Mag Allemaal. Welnu, van mij niet meer.
 
Na alles wat ik over ons heb gelezen, na Yasmine, na al dat scoren met andermans miserie, en nu ik ook een paparazzofotograaf voor mijn voordeur heb aangetroffen, doe ik niet meer mee. Dezer dagen kijk ik anders naar mezelf in de spiegel. Ik zie niet alleen een man die er vlotter en vrijer uitziet, maar ook een man die zo integer mogelijk wil handelen. Ik heb de voorbije tijd eerlijke vrienden gemaakt en wil er ook zelf een zijn. Het verstand komt met de jaren, zegt men. Daarom ook heb ik besloten dat een aantal persmensen nooit nog vrienden van me kunnen zijn. Iedereen mag een fout maken, vrienden zeker, maar als foute informatie verspreiden een systeem wordt, kan ik enkel concluderen dat ze incompetent of immoreel zijn.
 
Het eerste is pijnlijk, het tweede te mijden. Dag Allemaal, TV-Familie, Story en Het Laatste Nieuws kan ik om ethische redenen niet meer te woord staan. En om het met de gebruikelijke geveinsde empathie van het grootste weekblad van Vlaanderen te zeggen: ik wens ze het allerbeste toe!