Piet Vanthemsche vindt dat actievoerende melkveehouders valse verwachtingen wekken door Piet Vanthemsche. Piet Vanthemsche is voorzitter van de Boerenbond.

Boze boeren mogen melk lozen en met mest schieten zoveel als ze willen, harde actie brengt een oplossing voor de lage prijzen voor landbouwproducten niet dichterbij, stelt Piet Vanthemsche. "De veelal, maar niet exclusief, Waalse organisatoren creëren illusies."

Vorige week maakte de Boerenbond een eerste raming van het totale landbouwinkomen voor het lopend jaar 2009. Het resultaat is verbijsterend. De totale omzet van de Vlaamse land- en tuinbouw is gedaald met 10% in 2009, het arbeidsinkomen is nooit voorheen zo laag geweest. Voor het tweede jaar op rij worden onze boeren geconfronteerd met een historisch laag inkomen. Een gemiddeld landbouwgezin moet rondkomen met een goede 1.200 euro bruto per maand. De reserves van onze bedrijven zijn aangetast, de landbouwgezinnen besparen wat ze kunnen en de onbetaalde facturen stapelen zich op. Er zijn grenzen en we voelen dat die bereikt zijn. De frustratie van onze land- en tuinbouwers laait af en toe hoog op, maar de meeste miserie wordt in stilte verbeten.

De Boerenbond heeft het voorbije jaar actie gevoerd rond een omvattend eisenpakket en op alle mogelijke beleidsniveaus (Europees, Federaal en Vlaams). We hebben onderhandeld met onze partners in de keten. We hebben onze medeburgers aangesproken en geïnformeerd over de zeer moeilijke situatie, altijd op een waardige manier, met respect voor het werk en het bezit van anderen. De houding van de Boerenbond verschilt op dit punt van die van de actievoerders. De Boerenbond kiest voor sensibiliseren en onderhandelen en streeft daarbij haalbare doelstellingen na. We trachten eerlijk te zijn met onze leden en zeggen de dingen zoals ze zijn: het Europees landbouwbeleid is vastgelegd tot 2013 en de kans dat dit nog zal worden teruggeschroefd is onbestaande; in de toekomst zullen er minder boeren zijn; toekomstgerichte bedrijven moeten zich kunnen versterken. De veelal, maar niet exclusief, Waalse organisatoren van de spectaculaire acties poneren dat de genomen beslissingen over het landbouwbeleid kunnen worden teruggedraaid, dat er in de toekomst een vaste melkprijs kan (zal) zijn van 0,4 euro per liter en dat dit alles kan worden afgedwongen door harde actie, zonder onderhandelen. Door het creëren van deze illusie recupereren zij de frustratie van wanhopige melkveehouders.

Voedsel is een basisrecht
De oplossing voor de crisis moet uit de markt komen. Onze landbouw kan evenwel enkel overleven in een gereguleerde markt, want we zijn noch kostenleider noch schaalleider. Elk deel van de wereld is het aan zichzelf verplicht om een landbouw­beleid te voeren, om de eigen bevolking van voldoende betaalbaar voedsel te voorzien. Voedsel is een basisrecht, geen handelswaar zoals een ander. Het standpunt van de Boerenbond hierover is heel duidelijk: we hebben ook in de toekomst nood aan een sterk Europees Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en aan een gereguleerde "vrije" markt. Het beleid zal gebaseerd moeten zijn op voldoende afscherming van de Europese markt, stabilisatoren die de prijsvolatiliteit temperen, vergoedingen voor de invulling van maatschappelijke eisen en een Europees kader voor het afsluiten van interprofessionele akkoorden, ook over een voldoende prijsniveau. Een mix van deze instrumenten is noodzakelijk om de toekomst van onze landbouw te vrijwaren. Deze week hebben twintig Europese lidstaten zich achter een tekst geschaard waar al deze elementen in aanwezig zijn, dat geeft hoop.

Aan onze partners in de keten vraag wij om in een open en faire discussie oplossingen te zoeken voor onze problemen en te stoppen met de zwarte piet door te schuiven naar anderen. De lage prijzen die voor onze producten worden betaald, zijn onaanvaardbaar en onhoudbaar. Ze dwingen onze landbouwers om aanhoudend met verlies te produceren. Onze land- en tuinbouwers hebben recht op een fair inkomen.

We moeten ook durven over de crisis heen kijken, want een crisis is per definitie tijdelijk. We mogen niet vervallen in defaitisme en wanhoop, maar we moeten hoop geven aan onze land- en tuinbouwondernemers. De voorwaarde voor het overleven van onze landbouw is ook gelegen in de capaciteit van onze bedrijven en bedrijfsleiders om voortdurend te veranderen, om zich voortdurend aan te passen aan de eisen van de markt en van de maatschappij. Innovatie en creativiteit zijn daarbij van essentieel belang. Onze landbouw gaat door een pijnlijk veranderingsproces, maar we zullen ons aanpassen. Onze bedrijven moeten kunnen groeien en evolueren, we zullen kostenefficiënter werken en we zullen coalities maken: coalities tussen boeren, met maatschappelijke bewegingen, met partners in de keten en met de overheid. Onze landbouw ondergaat een crisis zonder voorgaande, maar de toestand is niet uitzichtloos. We geloven in de toekomst van onze Vlaamse land- en tuinbouw en in het ondernemerschap en de creativiteit van onze boeren en tuinders.