Vier redenen waarom houten klaas Romney kan winnen

Nu het zeker is dat Mitt Romney de kandidaat van de Republikeinen voor het Witte Huis zal zijn, kan het gevecht met Barack Obama beginnen. Spannend wordt het.

Mitt Romney wordt de uitdager van Barack Obama in de presidentsverkiezingen van november. Met zijn overwinning in de voorverkiezing van Texas kwam hij uit op de 1.144 gedelegeerden die hij nodig heeft om eind augustus op de Nationale Conventie van de Republikeinse partij genomineerd te worden tot haar presidentskandidaat.

Een verrassing is het niet. Rick Santorum, Newt Gingrich en Ron Paul hadden de strijd al gestaakt. Toch is het een belangrijk moment: het echte gevecht gaat beginnen. En het kan spannend worden. In de peilingen gaan de twee vrijwel gelijk op. Dat is al een prestatie op zich van de houten klaas Romney in zijn strijd tegen de kwikzilveren wonderboy Obama. Hier zijn vier redenen waarom hij het zou kunnen gaan winnen.

1. 2012 is 2008 niet
Obama is niet meer de onbespoten jongeling van vier jaar geleden. Als president heeft hij een staat van dienst. Hij heeft een 'record', zeggen de Republikeinen met een verbetenheid alsof het een strafblad betreft. Dat laatste is overdreven, er staan de nodige plussen op, maar Romney concentreert zich consequent op de minnen. Dat zijn voor hem de economie en Obamacare, de impopulaire hervorming van de gezondheidszorg.

Het zijn overigens niet alleen de Republikeinen die hameren op het verschil tussen de vroegere kandidaat en de huidige president. Ook aanhangers zijn teleurgesteld. Dat heeft te maken met hun torenhoge verwachtingen, die Obama onmogelijk kon waarmaken. De Obama van 2008 is mijn grootste tegenstander, heeft de president gezegd.

2. De economie, de economie, de economie
'Het is de economie, we zijn niet dom.' Met deze variatie op de beroemde campagneleuze waarmee Bill Clinton in 1992 de zittende president George Bush sr. versloeg, hoopt Romney datzelfde kunststukje te herhalen. In 2008 ging het over hoop en verandering, nu gaat het over brood en boter. Op de klassieke kiezersvraag 'bent u er nu beter aan toe dan vier jaar geleden' antwoordt een schamele 35 procent van de Amerikanen met ja. Driekwart van hen denkt dat de economie nog steeds in recessie is.

Romney's belangrijkste wapen is zijn ervaring als zakenman en schepper van banen. Team Obama ziet het gevaar en probeert dit wapen te ontmantelen door hem neer te zetten als een vulture capitalist die banen vernietigde. Romney reageerde snel met voorbeelden van bedrijven die weer gingen groeien na zijn bemoeienis. Hij schilderde Obama af als een vijand van het in Amerika gekoesterde vrije ondernemerschap en kapitalisme. Daarmee lijkt Romney de eerste echte aanval te hebben afgeslagen, want Obama's negatieve campagnefilmpjes hebben niet kunnen voorkomen dat hij nu gelijk staat in de peilingen.

3. Veel rijke (en soms verkeerde) vrienden
Romney was dinsdag in Las Vegas om geld in te zamelen. Hij ontmoette er Sheldon Adelson, de casinokoning en miljardair die tot voor kort Gingrich veel geld toestopte. Ook Donald Trump liep er rond, de vastgoedmagnaat en reality-tv-ster. Romney voelt zich altijd wat ongemakkelijk in het gezelschap van deze veramerikaniseerde versie van een Schotse voetbalcoach, die ook bij deze gelegenheid weer beweerde dat Obama in Kenia is geboren en niet in Amerika. Maar Trump haalt wel veel geld op voor Romney. Dat is nodig, want ook Obama is een meester in fundraising. De verwachting is dat hij de 750 miljoen dollar van 2008 zal overtreffen. Maar van Wall Street krijgt hij ditmaal minder. Bovendien heeft Romney zijn Super PACs, de politieke actiecomités die met hun geld en advertenties zijn Republikeinse rivalen effectief sloopten.

4. Gestaald door de voorverkiezingen
Hoewel gedacht werd dat Romney dodelijk gewond tevoorschijn zou komen uit de bloederige Republikeinse voorverkiezingen, wordt daar inmiddels anders over gedacht: de martelgang heeft hem gesterkt. De partij schaart zich als één man achter hem, niemand vraagt meer of hij conservatief genoeg is en Gingrich is poeslief. Dit alles onder het motto 'anything but Obama': alles beter dan Obama.