Met de vorige cd was Placebo op een dood punt aanbeland. De songs verrasten niet meer, en na de bijbehorende tournee die de groep opnieuw anderhalf jaar rond de wereld stuurde, leek de fut er helemaal uit. Maar op Battle of the Sun laat het trio een nieuw, optimistischer geluid horen.

De onderlinge spanningen binnen Placebo waren inmiddels zo hoog opgelopen dat er nauwelijks nog gecommuniceerd werd, en de conflicten ook buiten de groep zichtbaar waren geworden. Tijd voor verandering, kortom. Inmiddels is drummer Steve Hewitt vervangen door de amper tweeëntwintigjarige Steve Forrest, huurde Placebo Toolproducer Dave Bottrill in om mee aan een nieuw geluid te sleutelen, en besliste de groep - goed voor meer dan tien miljoen platen, tot nog toe - om in eigen beheer uit te brengen.

Het eerste wat opvalt is dat de nieuwe songs aanzienlijk optimistischer klinken dan wat je de voorbije jaren van Placebo gewend was geraakt. Niet dat er met ontbloot bovenlijf op de tafel de macarena wordt gedanst, maar zinnen als "A heart that works/Is a heart that works" en "We can build a new tomorrow today" geven aan dat het eind van de lange, donkere tunnel in zicht komt. Op de koop toe klinkt Battle for the Sun gevarieerder dan ooit. Herkenbaar, dat wel, maar door het gebruik van synthesizers, strijkers en blazers spits je bij de eerste paar beluisteringen toch een paar keer de oren.

'Julien' begint als ingetogen techno, 'Happy You're Gone' speelt het stil-luid-stil-spelletje met alle troeven in handen, terwijl het fraaie 'Bright Lights' bijna pure pop is. Ook 'Ashtray Heart', een potentiële single, overtuigt bij de eerste beluistering en heeft alle klassieke kenmerken om het tot op de volgende best of te schoppen. Toch plooit Placebo links en rechts nog terug naar haar strak aangespannen sound van vroeger. Opener 'Kitty Litter' had net zo goed op een van de vorige cd's kunnen staan, en het verstilde 'King of Medicine' is het soort afsluiter - akoestische gitaar, toch weer dat snuifje zelfhaat dat door de tekst sluimert - dat zowat elke Placebo-cd afsluit. Maar goed, het enige echt zwakke nummer op Battle for the Sun is de titelsong, en zelfs dat blijkt een hit.

De groep heeft de moed - en vooral: de zelfkennis - gehad om zichzelf in vraag te stellen, en haar geluid weer van de grond af op te bouwen. Zoals Molko ergens zingt: tijd voor "a change of skin". En het moet gezegd: de nieuwe huid glimt als een babyvelletje. (PIAS) (Bart Steenhaut)

DOWNLOAD EERST: 'Bright Lights', 'Speak in Tongues', 'Ashtray Heart', 'Julien'

Placebo treedt vanavond op in het Koninklijk Circus. Dat concert is uitverkocht. Op 2 juli is de groep een van de grote namen op Rock Werchter, en op 21 augustus staat Placebo ook als headliner op Pukkelpop.