James Blunt tussen schmalz en identiteitscrisis in Vorst Nationaal

Het heeft er alle schijn van dat James Blunt zijn wereldtour opvatte als een uitputtingsslag. Zo stond de Britse crooner woensdagavond voor de derde keer dit jaar op een groot podium in België. In Vorst Nationaal kreeg je een bevreemdend spektakel met bizarre sfeerwissels, stumperig theater en maniakaal gekrijs. (**)

In de kring van goede smaak zullen we nóg maar eens gepekt en gevederd de hoek invliegen, maar toch: we hebben het wel voor de Britse ex-soldaat James Blunt. Wie onverzuurd kan lachen met het nieuws dat hij in het Cockney-woordenboek te grazen wordt genomen ('a right James Blunt' dient sinds kort als slang voor cunt, kut) en zonder morren toestemming geeft aan Weird Al Jankovic om de megahit 'You're Beautiful' om te bouwen tot 'You're Pitiful', moét wel een toffe knakker zijn. Dat er op Ibiza topjes verkocht worden met 'I slept with James Blunt' - één van de populairste artikelen in de lokale souvenirshops - doet onze appreciatie trouwens alleen maar stijgen.

Waarom diezelfde seksuele sater in Brussel opmerkelijk houterig over het podium buitelde - hij leek vaak een losgeslagen marionet - was dan ook niet helemaal duidelijk: met wijdopgensperde ogen die opwinding of blinde paniek verrieden, leek een middelmatige poppenspeler Blunts touwtjes steeds in elkaar te doen verstrengelen.

Katzwijm
Die hyperactieve présence stond trouwens helemaal haaks op de zoetsappige ouverture (de nagelnieuwe song 'Breathe') die via 'Wisemen' en 'Billy' aanzet gaf tot een keurige en voorspelbare set. Die saaie teneur sloeg pas halfweg de show om, toen de zanger het publiek introk tijdens de Slade-cover 'Coz I Luv You'. Het bleek het enige échte hoogtepunt van de set: naast ons viel een meisje terstond in katzwijm - geen uitzondering die avond trouwens - terwijl hordes opgehitste vrouwen het op een fanatiek krijsen zetten. In het daaropvolgende sologebrachte 'Goodbye My Lover', nog steeds achteraan in de zaal, veranderde de show zelfs in een uitzinnige, evangelische massameeting.

De schmalzerige sterrenregen in 'One of the Brightest Stars' of het vederlichte nieuwe nummer 'Love Love Love' konden de non-believers evenwel niet tot een bekering dwingen, en de gimmick in afsluiter '1973' - Blunt die ging surfen op de kast van zijn piano - bleek intussen ook al wat afgezaagd: het nadeel van een artiest die té frequent in de Lage Landen speelt.

Een andere nagelnieuwe song ('Turn me on' heet die wellicht), stond met zijn brullende rockgitaren dan weer als een tang op een varken in een set vol fatsoenlijke luisterliedjes. Al moeten we grif toegeven dat "Underwater, with someone's daughter, gonna make you a dirty woman" een stuk fijner bekte dan "My life is brilliant, my love is pure. I saw an angel, of that I'm sure". Een identiteitscrisis met toekomstperspectief, dus. (Gunter Van Assche)