Heather Nova even efficiënt als overbodig in AB: Vermist in de Bermuda Driehoek

In een uitverkochte Ancienne Belgique bracht Heather Nova dinsdagavond een concert dat uitblonk in professionaliteit, maar helaas evenzeer excelleerde in karakterloosheid (**).

Zonde, want Heather Nova slaagt er met haar kristalzuivere stem nog steeds in om als een hups nachtegaaltje over je ruggengraat te trippelen. Die troef speelde de chanteuse uit Bermuda dan ook voldoende uit vanaf de ouverture - een soloversie van 'Ride' uit The Jasmine Flower, haar nieuwste plaat die vooralsnog alleen digitaal verkrijgbaar is in België.

Toen ze een uur later aankondigde andere songs uit die cd te willen plukken, klonk het ongenadig vanuit de zaal: "I hope they're better than your last ones!". Die opmerking verried dan wel een algeheel gebrek aan beschaving, maar tragisch genoeg viel wél wat te zeggen voor die kritiek. Nova's laatste platen Redbird en Storm bewezen vooral dat de spoeling steeds dunner wordt bij de zangeres, en aan de hand van 'Beautiful Storm' (één in een glas water, zo bleek) of een uitzichtloos 'Maybe Tomorrow' ligt beterschap duidelijk niet in het verschiet.

Vrolijker werd je ook al niet van 'Heart and Shoulder', 'Blood of Me' of 'Walk This World', songs die brutaal door de mangel werden gehaald met donderende drums, een veel te diepe bas en een gitaar die schijnbaar alleen hanerige rocksolo's à la Creed wilde spuwen.
Hoogtepunten lieten zich eigenlijk pas naar het einde optekenen: zo werd 'Winterblue' knap geassembleerd met Don Henley's 'The Boys of Summer' en hoorde je een puike gitaarversie van 'Renegade', een house-hit die ze vorig jaar met de Duitse knoppendraaier ATB heeft gescoord. In extremis bleken ook 'Heal' en 'Island' duidelijke opstekers, door de knappe dynamiek tussen sobere treurnis en een explosieve finale.

Jammer genoeg lieten bloedmooie songs als 'Truth & Bone', 'Light Years' of 'Maybe An Angel' dan weer verstek gaan op de setlist, ten voordele van een oeverloos saai 'Not Only Human', een klam 'London Rain' en het lusteloos afgehaspelde 'Someone New' (zonder Eskobar). Heather Nova liet je op die momenten zo koud dat Eskimo's er naar verluidt honderdvijftig woorden voor hebben.

Wie de zangeres jaren geleden in de Vaartkapoen zag excelleren, kon dan ook enkel vermoeden dat haar bezieling op een trans-Atlantische vlucht vermist raakte in de beruchte Bermuda Driehoek. Als ze op dit dode spoor verdergaat, verdwijnt ze echter ook voorgoed van onze radar. (Gunter Van Assche)