Laten we wel wezen: alhoewel de ene al beter was dan de andere, maakt Oasis in wezen al vijftien jaar dezelfde cd. Ook hun jongste album klinkt bij een eerste beluistering bekend in de oren.

Dig out Your Soul is nauwelijks begonnen of je moet al naar het het hoesje kijken om jezelf ervan te verzekeren dat je niet per ongeluk de dubbele witte van The Beatles hebt opgezet. De Grammy voor originaliteit zullen de Gallaghers dus niet gauw in de wacht slepen. Maar is dat erg? Wie er hun twee jaar geleden uitgebrachte Stop the Clocks op naslaat is geneigd te denken van niet. Goed: het was één van die best of's waar zonder een spier te verrekken de geschiedenis werd herschreven -nauwelijks plaats voor Standing on the Shoulder of Giants en Heathen Chemistry, en van Be Here Now al helemaal geen spoor - maar niettemin werden er minstens vijftien songs bij elkaar gebracht waar werkelijk niets op af te dingen viel.

Dat brengt ons als vanzelf bij 'The Shock of the Lightning' - de sprankelende nieuwe single en zonder twijfel één van de beste nummers die de groep ooit gemaakt heeft. Je hoort er de balorigheid van hun jonge jaren in, maar ook de maturiteit van een band die inmiddels tot de grootste van haar generatie behoort. Het is Een Moment. Maar met het gevaar de clou al meteen weg te geven: het is met voorsprong het beste dat Dig out Your Soul te bieden heeft.

Al is 'I'm outta Time' een goede tweede. Het nummer - een Lennoneske ballad waarin niet toevallig een stukje BBC-interview met de Beatle zit verwerkt - is één van de zeldzame momenten waarin een Gallagher zich van zijn kwetsbare kant laat zien, en na vier rechttoe rechtaan gitaarsongs bovendien voor een welgekomen chill out-moment. Tel daar nog het door Noel gezongen 'Falling Down' bij - ook een ingetogen passage - en je komt uit bij drie van de sterkste songs die Oasis ooit op plaat heeft gezet.

Dan zijn er nog een handjevol zeer degelijke momenten die aangeven dat de groep links en rechts toch de moeite doet om de grenzen van haar al bij al vrij beperkte universum te verleggen, en wat nieuw water door de oase laat stromen. Zo duikt er een vijftigkoppig koor op in 'The Turning', wat voor een klankkleur zorgt die perfect bij het geluid van de groep aansluit. En in 'To Be Where There's Life' - de enige bijdrage van gitarist Gem Archer - worden gitaren geweerd ten voordele van de sitar. De bas staat bol als een zwangere vrouw, en in alle discretie hoor je zelfs een Doors-orgeltje voorbij zoemen. De totaalsom heeft veel weg van - deze Beatle hadden we nog niet gehad - George Harrison, maar geef toe: er zijn slechtere referenties. Laat ons voor de aardigheid ook nog opener 'Bag It up' bij de pluspunten rekenen - je hoort er een echo van de psychedelische Pink Floyd in, en opmerken dat dit - voor de nerds onder ons - met voorsprong de meest dynamisch gemixte plaat is die Oasis ooit heeft opgenomen.

Maar daarmee hebben we het beste gehad, en de rest van de plaat dobbert op de middelmaat. 'High Horse Lady' marcheert met de blik op oneindig een doodlopend straatje in. En ook al zingt Liam het uitstekend, toch kan ook hij de logge blues van 'Waiting for the Rapture' niet reanimeren. 'The Nature of Reality' - een song die eveneens blues in de genen heeft - moet het zonder fantasierijk arrangement stellen en heeft het soort melodie gekregen waar ze destijds de fast forward-toets voor hebben uitgevonden. En aangezien elke Oasis-cd minstens één drammerig gitaarnummer bevat, staat deze keer 'Ain't Got Nothing' wat banaal te wezen.

Een classic, zoals Noel Gallagher de zevende van Oasis op het bijbehorende dvd'tje behulpzaam recenseert, is Dig out Your Soul dus niet. Daarvoor blijft het referentiekader te nadrukkelijk in de jaren zestig zitten. Als over vijftig jaar op Oasis zal worden teruggeblikt, zullen het ook niet de Gallaghers zijn die op de breuklijn van de twintigste en de eenentwintigste eeuw, de popmuziek een nieuwe richting hebben uitgestuurd. Dat hóéft ook niet. Zowat de helft van de cd overtreft de verwachtingen en geeft aan dat de groep zich in 2008 niet langer laat intimideren door haar eigen verleden. En dat loont: Dig out Your Soul is met voorsprong de beste Oasis-cd sinds (What's the Story) Morning Glory. (Big Brother/PIAS) (Bart Steenhaut) (***)

DOWNLOAD EERST: 'The Shock of the Lightning' , 'The Turning', 'I'm outta Time', 'Falling Down', 'To Be Where There's Life', 'Soldier on'