Recensies

Tim Vanhamel - Welcome to the Blue House

'Love Is Hell' zong Ryan Adams ooit. Ervaringsdeskundige Tim Vanhamel zal dat volmondig beamen. Welcome to the Blue House, een plaat over een relationele breuk en wat die bij een mens zoal kan aanrichten, maakte de voorman van Millionaire dan ook uit pure noodzaak.

Wie de muziek van Millionaire net iets te hard of te grillig vond, zal Vanhamels eerste plaat onder zijn eigen naam wellicht wél waarderen. Het is een melodieuze powerpop-cd waar geen enkele radiomaker zich een buil aan zal vallen. Zoals al bleek uit de vooruitgestuurde single 'Until I Find You' had de zanger tijdens zijn amoureuze afkickproces meer behoefte aan subtiliteit dan aan herrie. Samen met coproducer Luuk Cox (Shameboy) bespeelt hij op Welcome to the Blue House zelf alle instrumenten en creëert hij een kleurige wall of sound met cement uit de molen van Big Star, My Bloody Valentine en The Jesus and Mary Chain.

Ook de sixties klinken regelmatig door in de muzikale aankleding. Uit de opeengepakte zangpartijen kun je afleiden dat er in Vanhamel een soort Brian Wilson schuilt, het frivool klinkende 'Like a Fire' is geïnspireerd door Roy Orbison en 'It's Not the Drug' houdt het midden tussen garagerock en sixtiespunk. De meeste songs stuwen er trouwens heerlijk op los: 'Living the Way You Should' en 'Sometimes I Wanna Run' zijn zo catchy dat ze zich binnen de kortste keren in je geheugen nestelen. Maar ook al gaat Tim Vanhamel minder hevig te keer dan vroeger, zijn gederailleerde gitaarspel blijft intact. Luister maar naar de ijzingwekkende coda van 'Which of Us', waarin je de hoogdagen van The Butthole Surfers hoort herleven. Ook opvallend: de majestueuze strijkersarrangementen van Reinard Vanbergen (das pop), die de songs van extra zwierigheid en dramatiek voorzien.

In inhoudelijk opzicht stelt Vanhamel zich uitermate kwetsbaar op. Hij draagt het hart op de tong en bericht onverbloemd over zijn verwarring en eenzaamheid. Zijn songs fungeren als de hoofdstukken van een boek of, vaker nog, als brieven waarvan er ook enkele aan zichzelf zijn gericht. Maar gelukkig overstijgen ze de persoonlijke anekdotiek: ze zouden dus ook over je eigen leven kunnen gaan.

Welcome to the Blue House is een werkstuk dat passie en vakmanschap uitstraalt. Een van de eerste belangrijke platen van 2008. (Loud Tongues/PIAS) (Dirk Steenhaut) (****)

Download eerst: 'Living the Way You Should' en 'Sometimes I Wanna Run'

Concerten: 15/2 in Leuven (Depot), 19/2 in Vorst-Nationaal (als support van Smashing Pumpkins), 28/2 in Antwerpen (Trix) en 8/3 in Kortrijk (De Kreun).