dm review Weinig Nederlandstalige bands die de meningen zo verdelen als Yevgueni. Dat heeft vooral te maken met de stem van Klaas Delrue, die je uit duizenden herkent en die bijgevolg net zoveel voor- als tegenstanders heeft. Die laatsten worden dit keer evenwel de mond gesnoerd, want het vijfkoppige gezelschap heeft zijn tot dusver beste cd uitgebracht.

De eerste vaststelling, en daar kan weinig discussie over bestaan, is dat Delrue als tekstschrijver steeds beter wordt, en dat de groep cd na cd almaar sterkere melodieën bedenkt. Op Welkenraedt - goeie titel trouwens - wordt het potentieel van de drie vorige bijgevolg helemaal ingelost.

Opener 'Propere ruiten' behoort tot het beste wat de groep ooit heeft opgenomen: originele invalshoek, melancholische tekst én de stem van Sarah Bettens als extra troef. Een hit, quoi. Een klassieker zelfs. Het oog voor detail van Delrue - hij kan een schijnbaar onooglijke opmerking opblazen tot een voor iedereen herkenbaar gegeven - is meteen ook zijn grootste troef. Het werkt niet altijd, en al zeker niet in de titelsong, waar een goed nummer onderuit wordt gehaald door een iets te schreeuwerig achtergrondkoor.

Daar staat tegenover dat Yevgueni nooit eerder zo robuust klonk, en dat er songs op de plaat staan die alleen door Radio 2 zullen worden opgepikt  'als die veel te luidruchtige gitaarsolo eruit wordt gemixt'. Altijd een goed teken. Terwijl Yevgueni in het verleden soms nog wat te braaf en glad klonk, zitten er deze keer ruwe kantjes aan de songs, waardoor ze meteen een stuk sprankelender voor de dag komen.

Producer Stef Kamil Carlens (Zita Swoon) zorgt ervoor dat de arrangementen sober en uitgepuurd blijven, en daar doen ook 'Was er maar iemand' en 'Sneeuwman' hun voordeel mee. Het meest pakkend is 'Veel te mooie dag', over de dag waarop de bevriende zangeres Yasmine uit het leven stapte en de tijd even stil bleef staan. Jan De Wilde bromt op zijn onnavolgbare wijze een eindje mee op de vertaling van eels' klassieker 'Beautiful Freak', een nummer dat eerder al op het vierde deel van de benefietplaat Te gek! verscheen, en dat terecht te goed werd bevonden om niet opnieuw op te pikken. En ja hoor: zoals de traditie dat stilaan voorschrijft maakt ook het Robbie-personage weer zijn opwachting in het glorieus gearrangeerde 'Robbie en de aftocht'. Welkenraedt wordt tot aan de rand gevuld met oefeningen in emotioneel crisismanagement en weemoedige mijmeringen over alles wat vervlogen is. Yevgueni blijkt - vergeef ons het lelijke woord - volwassen geworden. Maar het kleine hartje en de verwondering zijn godzijdank gebleven. (Petrol)

DOWNLOAD EERST:'Propere ruiten', 'Was er maar iemand', 'Veel te mooie dag'