Tijdens de vorige tournee van Snow Patrol begon zanger Gary Lightbody uit pure verveling songs te schrijven voor een denkbeeldige countrygroep. Nu heeft hij zijn fantasie tot leven gewekt met Tired Pony, een allstarband die behalve hemzelf en sterproducer Jacknife Lee ook leden van R.E.M., Editors en Belle & Sebastian in de rangen telt.

Gary Lightbody heeft een zwak voor dieren. Snow Patrol heette aanvankelijk Polar Bear, zijn eerste zijproject ging als The Reindeer Section door het leven en nu heeft hij met Tired Pony alweer een dier op zijn T-shirts staan. De naam past bovendien bij de countryplaat die hij voor ogen had. Alleen: de originele opzet is onderweg een beetje bijgesteld, zodat het debuut van deze gloednieuwe groep nog het meest doet denken aan een Snow Patrol dat met een heel ander instrumentarium de studio is ingedoken.

Je hoort sprankelende mandolines, wiebelende zingende zagen, en links en rechts hijgt een kortademig orgeltje op de achtergrond. Het klinkt allemaal heel spontaan, en dat is het ook: heel wat nummers werden geïmproviseerd terwijl de recorder al liep en alle songs zijn eerste of tweede takes. Bij andere gelegenheidsacts zou dat wellicht dramatisch uitdraaien, maar niet bij Tired Pony, waar nogal wat gereputeerde namen het mooie weer maken. Onder hen R.E.M.-gitarist Peter Buck, Editorszanger Tom Smith, indieheld M. Ward en zijn wederhelft bij She & Him, chanteuse Zooey Deschanel. Verder nog de drummer van Belle & Sebastian, voormalig Snow Patrolgitarist Iain Archer en Scott McCaughey, het officieuze vierde lid van R.E.M. Kortom: goed volk.

De cd begint ingetogen met 'Northwestern Skies', samen met het akoestische kampvuurlied 'Point Me at Lost Friends', meteen het nummer dat het dichtst in de buurt komt van het countryproject dat Lightbody op het oog had. Ook elders is de toon eerder introspectief en worden de songs niet dikker ingeduffeld dan nodig. Maar het ingehouden, langzaam naar een climax opbouwende 'Get on the Road' kruipt ook zonder slingers en opsmuk onder je huid, ook al omdat de stemmen van Lightbody en Deschanel prachtig bij elkaar kleuren in dit bloedstollende duet.

Van hetzelfde niveau is het in weemoed gehulde 'Held in the Arms of'. Noem het folkrock. Noem het bluegrass. Je kunt er alleszins niet omheen dat met een confessionele songwriter als Lightbody de krop algauw in de keel zit. Dat is niet anders wanneer zijn 'The Good Book' door Tom Smith wordt gezongen, die met zijn donkere, onheilszwangere stem zelfs een gerecht uit een kookboek van Piet Huysentruyt van een tik dramatiek zou kunnen voorzien. Toepasselijk dat er na negen intieme ontboezemingen plaats wordt geruimd om Bucks gitaar een paar minuten feedback te laten fluiten.

In tegenstelling tot bij veel andere van dit soort projecten zal het hier niet bij één plaat blijven. De tweede cd, waarvan de groep eerder al een handvol nummers prijsgaf in Londen tijdens haar allereerste optreden, wordt in januari opgenomen. En Tired Pony is vast van plan de stal te verlaten om op tournee te gaan. Een plaat én een gezelschap waarbij het spelplezier primeert op de commerciële verwachtingen. Al lijdt het geen twijfel dat deze cd zijn publiek zal vinden. (Fiction) (Bart Steenhaut)

DOWNLOAD EERST: 'Get On The Road', 'The Good Book', 'Held in the Arms of', 'Pieces'.