Er zijn twee soorten mensen: zij die Springsteen de beste liveact ter wereld vinden, en zij die nog nooit een concert van hem hebben meegemaakt. Die stelling wordt opnieuw en ten overvloede geïllustreerd op deze vorig jaar in Hyde Park opgenomen dubbele dvd: net als even voordien op Pinkpop een magisch concert van bijna drie uur waarop The Boss zich van zijn meest onvermoeibare kant laat zien.

Ze zijn op één hand te tellen, de muzikanten die de kaap van de zestig genomen hebben en niet alleen enorm productief blijven maar, opmerkelijker nog, in die fase van hun carrière een creatief hoogtepunt beleven én ook live nog op het toppunt van hun kunnen staan. Springsteen wordt evenwel beter met de jaren. Dat verklaart waarom een aanzienlijk deel van zijn sets niet alleen uit recent materiaal bestaat - uitzonderlijk voor artiesten die zo'n enorm repertoire bij elkaar hebben geschreven - maar het geeft bovendien aan waarom er even hartverwarmend op 'Outlaw Pete' en 'Lonesome Day' wordt gereageerd als op klassiekers van het type 'Badlands' of 'The Promised Land'.

De set opent met de Clash-hit 'London Calling', en ondanks de wat rommelige versie blijkt het een meesterzet: het publiek, een mensenmassa waar geen eind aan lijkt te komen, wordt onmiddellijk bij de keel gegrepen en krijgt in de drie uur die volgen nauwelijks nog een kans om naar adem te happen. Springsteen toont zich een charismatische frontman die voortdurend contact met het publiek zoekt, verzoekjes oppikt en de set ter plekke overhoop gooit. Mooi om te zien ook hoe hij het podium opstapt met een groen hemd, dat naargelang het optreden vordert helemaal zwart kleurt van het zweet.

Verder is het een optreden zonder opblaaspoppen, vuurwerk, roterende podia of technologische hoogstandjes. Wie omringt wordt door de legendarische E Street Band heeft dat soort poespas niet nodig. De enige extra is een gastoptreden van Brian Fallon, frontman van The Gaslight Athem, die samen met Springsteen 'No Surrender' voor zijn rekening neemt en zichtbaar de tijd van zijn leven heeft. En de prachtige zonsondergang - het optreden begint bij klaarlichte dag en eindigt 's nachts - zorgt op de koop toe voor een volstrekt natuurlijk special effect.

Het spelplezier gutst van het podium en de setlist staat als een huis, ook zonder 'Thunder Road' of 'Born in the USA'. De ingetogen versie van 'Racing in the Street' is onvergetelijk, en het aanvankelijk met The Seeger Sessions Band opgenomen 'American Land' is ronduit magisch. Zelfs in het comfort van je luie zetel zit je met open mond te kijken. De twee bonustracks - een door merg en been gaande versie van 'The River' op Glastonbury en 'Wrecking Ball', opgenomen tijdens de slotconcerten in het Giants Stadium - zijn bovendien uitstekend.

Een concert van Bruce Springsteen & The E Street Band moet je gewoon meegemaakt hebben. Maar omdat hij deze zomer niet in de buurt is, kan London Calling het wachten op een nieuwe tournee alvast een beetje draaglijker maken. Wie zich altijd al heeft afgevraagd waarom Springsteen The Boss wordt genoemd: het antwoord schreeuwt je op deze dubbel-dvd drie uur lang in het gezicht. (Sony Music) (Bart Steenhaut)

•