Terwijl de Peppers de meningen verdeelden in het publiek, wezen alle neuzen netjes in dezelfde richting bij Steve Aoki. Met je ogen dicht, bediende de Japanse Los Angeleno zich nochtans van een vrij banale muzikale set. Gelukkig overtuigde de headliner eens te meer als master of ceremony: Aoki tekende voor een stomend feestje, waarbij I Love Techno een conclaaf van kardinalen en priesters leek.

U besliste om nog één keer alles uit de kast te halen, en Gomorra in de Pyramid Marquee te stichten. Aoki leverde de beats, u de bezieling.

Daarbij zorgde de labelbaas, dj en zoon van een voormalige Japanse worstelaar voor een opvallend visueel spektakel. Daarin kwamen bizarre geprojecteerde beelden aan te pas, maar ook champagne showers, en een rubberbootje waarin iemand over de mensenmassa mocht varen. Net voor en tijdens 'Emergency' verraste Aoki de fans op de eerste rij verder nog, door twee slagroomtaarten in hun gezicht te pleuren. Misschien lag het aan onze vermoeidheid na vier dagen Werchter, maar dat soort slapstick vonden wij dus hilarisch.

Hét hoogtepunt? 'Pursuit of Happiness', waarin Aoki op z'n draaitafel klom, en de armen woest links en rechts liet zwaaien. Waarop het massaal toegestroomde publiek spontaan z'n voorbeeld volgde. Met het geluid op nul, had je je gewaand in een aflevering van Tien om te Zien. Een speciale uitzending voor beatfreaks, zoiets.

Zagen we een geraffineerde vertoning? Hell no. Maar eigenlijk was dat ook het laatste waar u in de laatste rechte lijn op zat te wachten. Héérlijk feestje.

(Pyramid Marquee, zondag, 00u45)