Wat Mac Miller (de artiestennaam van de twintigjarige hiphopper Malcolm McCormick) op Werchter liet horen, was nauwelijks een concert te noemen. Er passeerde niet één originele lyric of beat, het geluid kon je niet beter omschrijven dan als een brij en ook van tempo was nauwelijks sprake.

Telkens er even wat animo ontstond, werd de boel stilgelegd voor wéér een nietszeggend filmpje. Alsof je manu militari werd gedwongen te kijken naar een eindeloze MTV-nachtlus.

Zo werd deze show niet veel meer dan een aaneenschakeling van gênante momenten. Er kwam bijvoorbeeld haast geen reactie toen Mac Millers deejay tijdens het refrein van 'Best Day Ever' de muziek even stillegde om het publiek te laten meezingen. En ook aan het eind leek niemand erom te malen dat de blanke rapper zijn show tien minuten te vroeg stopte. Wellicht kwam dat omdat hij zichzelf even voordien had verraden: "Ik moet nog twee liedjes spelen", klonk het, waarmee hij treffend aantoonde hoe plichtmatig dit concert aanvoelde.

Dat er hierboven toch nog één ster staat, is vooral te danken aan de eerste rijen in de Pyramid Marquee. Bewonderenswaardig hoe zij plichtgetrouw elke "say ho" en "put your hands in the air" opvolgden van deze hersendode hiphopper.

De set
Macadelic - intro
Blue Slide Park
Party on Fifth Ave
Don't Mind If I Do
Loitering
My Team
Knock Knock
Loud
Thoughts from a Balcony
Ignorant
Angels
Best Day Ever
On a Roll
Kool Aid
Nikes on My Feet
Diamonds & Gold
Lucky Ass Bitch
Missed Calls
Frick Park Market
Smile Back
Donald Trump

(Pyramid Marquee, zondag, 19u35)