Het was bang afwachten hoe de intimistische slaapkamermuziek van Perfume Genius overeind zou blijven in de enorme Pyramid Marquee.

Perfume Genius - de nom de plume van Mike Hadreas - toonde zich in eerste instantie wat overweldigd door de hartverwarmende respons van het publiek, wat gezien de thematiek van zijn nummers niet geheel aan misplaatste bescheidenheid was toe te schrijven. In 'Mr Peterson' vertelt hij over een pedofiele relatie tussen een leraar en zijn leerling die uiteindelijk op zelfmoord uitdraait, en elders gaat het over zelfhaat, en het hervallen in oude verslavingen aan drugs en alcohol.

Tot nog toe speelde Perfume Genius vooral in piepkleine zaaltjes, en dat merkte je ook. Een festivalact was dit niet meteen. De songs slenterden traag en stilletjes naar hun laatste noot toe, en vertikten het om zich op te dringen. Maar precies doordat Hadreas het aandurfde om zich zo kwetsbaar op te stellen, ontroerden 'Look Out' en 'Dark Parts' des te meer. Ook 'Learning', waar hij samen met zijn lief Alan Wyffels achter de piano ging zitten, was van een hartverscheurende schoonheid.

Het waren intrieste, deprimerende liedjes waar je je achteraf zelf toch wat beter door voelde. Dat Perfume Genius nog lang veel miserie mag kennen, kortom. U en ik kunnen daar alleen maar ons voordeel bij doen.

De set
Awol Marine
Perry
Normal Song
Take Me Home
Look Out
No Tear
Deep Space
Dark Parts
When
Rusty Chains
Learning
All Waters
Hood
Mrs Peterson
Katie

(Pyramid Marquee, vrijdag, 15u30)