Vandaag staat Gotye al tien weken onveranderd op één in de Ultratop, met 'Somebody That I Used To Know'. De Australische Belg verzilverde dat succes zondag met platinum voor die single, een gouden plaat voor z'n derde langspeler Making Mirrors en een fraai concert in de AB, waarbij easy listening en avantgarde pop probleemloos door éénzelfde deur konden.

Wouter De Backer - alias Gotye - werd geboren in Brugge, maar bracht het leeuwendeel van z'n leven door in Australië. Down under werd hij een paar jaar geleden al gebombardeerd tot cultheld, maar de internationale doorbraak kwam er pas met z'n wondermooie single 'Somebody That I Used To Know'. De poëtische stopmotionclip bij die song werd inmiddels meer dan dertien miljoen keer bekeken op YouTube, mede dankzij tweets van Ashton Kutcher, Lily Allen en Katy Perry die de song aan hun achterban opdrongen.

Bij ons zorgde het succes van die single ervoor dat z'n concert in de AB Club op nauwelijks een kwartier versluisd moest worden naar de tien keer grotere zaal. Is een nieuwe popster opgestaan?
Ach... Gotye's muziek klinkt effectief erg popgevoelig, maar blijft net zo goed excentrieke trekjes vertonen. Z'n songs steken zelden voorspelbaar in elkaar, en bestaan vaak bij de gratie van wispelturige samples. Ook op het podium komt De Backer niet bepaald voor de dag als een doorgewinterde popster. Z'n onhandige verschijning wekte gelukkig wel onmiddellijk sympathie op in Brussel. Zelfs z'n gebricoleerd Nederlands ("We gaan nog één meer liedje spelen") en bizarre bindteksten ("Omdat jullie hier vannacht zijn, moeten jullie in onze cult zijn") kwamen eerder charmant dan bespottelijk over.
 
Van de regen in de dub
Overtuigender dan z'n roestige moedertaal, was z'n openingssalvo 'The Only Way'. Een song die dezelfde regenachtige sfeer als Massive Attack opzocht, met een finale waarin De Backer zich outte als begenadigd percussionist. Ook het trashy 'Easy Way Out' en 'State of the Art' waren zo'n voltreffers. Door de zware stemvervormer in die laatste song dreigde even het gevaar van een uitgeputte gimmick. Maar het bleek net zo goed onmogelijk om onbewogen te blijven onder die sensuele dubvibe. Jamaicaanse invloeden vonden trouwens ook hun weg naar 'Heart's A Mess', waar de bridge aan een reggae-infuus lag.

Muzikaal stak de set trouwens verrassend ingenieus in elkaar. Het geluidsvolume in de zaal leek ook expres iets naar beneden geschroefd, waardoor Gotye's discreet gedetailleerde soundscapes beter uit de verf kwamen. 
 
Sluipen, omgeven en verteren
Eén enkele keer trad de geëmigreerde Bruggeling helaas ook iets te glad en gelikt naar voren. Zo welde de gedachte aan Soulsister spontaan op in 'I Feel Better': soul met een verdacht chroomlaagje. De horror!

Daar tegenover stond gelukkig het bloedmooie 'Somebody That I Used To Know' - zoals te verwachten één van de hoogtepunten in de show. Met een xylofoon-riedeltje dat het linke broertje leek van 'Alle Eendjes Zwemmen In Het Water' en de tweede stem van de Nieuw-Zeelandse Kimbra (in Brussel alleen aanwezig als silhouet op de backdrop) kreeg Gotye het publiek moeiteloos op z'n hand.

Maar eigenlijk was 'Heart's A Mess' zelfs nog veel beter. Die song werd subtiel opgebouwd naar een verscheurend refrein waarin De Backer z'n onmacht uitschreeuwde met "I'm desperate to connect". Zijn huilende hart kwam je behoedzaam besluipen, dan omgeven en uiteindelijk verteren. Straf.

Ook visueel kon je de show door een ringetje halen. Op de backdrop verschenen clips die gelijk liepen met de muziek, gaande van Japanse anime over naargeestige Disney-beelden tot Peter Gabriel-achtige stopmotion.
 
Muziek uit een doosje
Ach we konden wel een paar redenen bedenken om Gotye nét geen vier sterren te moeten geven. Omdat het concert van precies een uur eerder kort van stof was. Omdat de fantastische song 'Coming Back' uit de set geweerd werd. En omdat je toch nog liever z'n tienkoppige band had willen zien op het podium. Nu moest je het stellen met een getrimd viertal - speciaal bedoeld voor shows in de Europese clubs. Dat betekende immers dat heel wat instrumenten uit een doosje kwamen: die nepsaxofoon in 'Learnalilgivinalovin' sloeg bijvoorbeeld nérgens op.

Maar op het eind van de avond leken de meeste euvels verwaarloosbaar. We zagen in de eerste plaats een elegante show die je hongerig naar méér achterliet. Naar de twee nieuwe AB-concerten in februari bijvoorbeeld. En misschien staat Gotye daar dan wel in vol ornaat.

De Australische Belg die een internationale doorbraak forceerde met 'Somebody That I Used To Know' blijft tot zolang iemand die wij juist beter willen leren kennen.

Deze woensdag is Gotye te gast in De Laatste Show. Een dag later speelt hij in Club 69 op Studio Brussel.