"Ik ga op reis", zo begon Eva De Roovere het concert in de Gentse Handelsbeurs, waar ze haar derde plaat 'Mijn huis' voorstelde. Het werd een mooie trip, al had de route soms wat avontuurlijker mogen zijn.

Eva De Roovere en haar vijfkoppige band zetten graag hoog in. "Ik ga op reis naar waar de tijd verdwijnt", klonk het al in het openingsnummer. Met songs als 'Mijn huis' en 'Ik ga op reis', vol weemoedige saxofoonklanken, slaagden ze er ook in je even alle besef van uur en plaats te doen vergeten. Nog beter was het bijna dreigende 'Elegie', de soundtrack bij een nachtelijke taxirit door je thuisstad, waar je zonet al je bruggen hebt verbrand. Ook in 'Antwerpen' ging het over de moeilijke liefde en hoorde je de hartslag van de grootstad.

Gek hoe vaak Eva De Roovere zingt over onderweg zijn op een cd die simpelweg 'Mijn huis' heet. Het is niet de enige tegenstrijdigheid in haar liedjes: vaak verpakt De Roovere wat zwaardere teksten in luchtige melodieën, zoals in het licht vileine 'De keizer van de nacht', waar in Gent een koddige melodica in opdook, en in 'Laat me je lied zijn', qua tekst een wanhopige smeekbede maar muzikaal een countrydeuntje dat je zo kon meefluiten. Niet toevallig coverde De Roovere ook 'Poupée de cire, poupée de son', een schijnbaar onschuldig liedje dat Serge Gainsbourg vol doubles entendres heeft gestopt.

Net die dubbele bodems zorgden ervoor dat je gedachten niet afdwaalden tijdens deze songs. Anders was het bij 'Chocolat', 'Niemand zoals wij' en ''k Weet niet wat het is', drie best aardige liedjes die echter zo lichtvoetig klonken dat je ze al vergeten was voor ze voorbij waren, hoe uitstekend De Rooveres band ook stond te spelen. En dan zwijgen we nog over het niemendalletje 'Slaapt de zon'. Gelukkig bewezen De Roovere en co met de enthousiast onthaalde radiohits 'Mijn ogen toe' en 'Fantastig toch' dat ze ook toegankelijk kunnen zijn zonder melig te worden.

Maar eigenlijk was dit concert op zijn best wanneer het er 'Rechttoe en frontaal' aan toe ging, zoals een van de nieuwe songs heet. Net als 'Anoniem' en 'De jager' dreef dit nummer op passie en moest je denken aan het mooiste van The Scene. Die gedrevenheid hoorde je ook in de beklijvende bisronde, waarin de hartenkreet 'Au coeur au corps' versmolt met het nog meer van liefdessmart overlopende 'Zoals in dat ene liedje'. Plots begreep je wat Eva De Roovere voordien al had gezongen in 'Orpheus': "Ik neem je mee vandaag, van Sodom terug naar Gent." Had ze dat het hele concert lang waargemaakt, dan was deze trip pas echt een tijdloos avontuur geworden.

Eva De Roovere speelt vanavond in Turnhout. Alle info op: www.warande.be