Eind mei stond Steve Winwood nog samen met zijn Blind Faith-maatje Eric Clapton in het Antwerpse Sportpaleis. Maar zaterdag slaagde deze eerste er zelfs niet in de veel kleinere Ancienne Belgique vol te krijgen.

Hoewel de zanger (1948) zijn best deed, sloeg de vonk zelden over naar het publiek. Winwood is nochtans niet de eerste de beste. Zijn carrière omspant inmiddels vijf decennia, en in Londen kreeg de Britse soulzanger een tijdje terug nog een onderscheiding voor zijn 'aanhoudende invloed op nieuwe generaties muzikanten'. Het Amerikaanse blad Rolling Stone rekent hem tot de beste zangers aller tijden, en daarnaast getuigen een handvol Grammy Awards van grote en kleine successen. Maar momenteel is Winwoods commerciële impact eerder beperkt. Zijn recentste paar platen waren degelijk, al bereikte hij er geen nieuw publiek meer mee. Ook in de Ancienne Belgique stond Winwood quasi uitsluitend voor een publiek dat al langer het zijne was.

Foutloos parcours
Zonder nieuw werk te promoten - tenzij je de nieuwe best of box Revolutions meerekende - kon de set alle kanten uit. Met de zaallichten nog aan en vroeger dan voorzien stapte Winwood het podium op en met 'I'm a Man' al vroeg in de set leek het er even op dat hij een strakke set bij elkaar gepuzzeld. Maar dat bleek niet echt zo. Zowel Winwood als zijn vierkoppige band legden weliswaar een foutloos parcours af, maar het enthousiasme op het podium sloeg nauwelijks over naar het publiek. Dat Winwood niet meteen een charismatische frontman is, hielp uiteraard niet, en dat hij het merendeel van zijn bekendste materiaal links liet liggen was evenmin een pluspunt. 'Dirty City' klonk zo relaxed dat het wel leek of er ter plekke onthaast moest worden, en ook 'At Times We Do Forget' was te gezichtsloos om écht te beklijven. Zelfs 'Higher Love' kabbelde voorbij zonder dat je er veel erg in had. De bisronde zat wél snor omdat het tempo daar even werd opgedreven, en zowel 'Dear Mister Fantasy' als het onverwoestbare 'Gimme Some Lovin'' tot de songs behoorden waar het publiek echt voor gekomen was.

Goeie bisronde na een matig concert: voor een icoon als Winwood was dat lang niet goed genoeg. (Bart Steenhaut)